Fishing Economic เศรษฐศาสตร์ของการตกปลา (เกี่ยวไรกับเราเนี้ย)

• Facebook
• Twitter
• Line

Fishing Economic เศรษฐศาสตร์ของการตกปลา (เกี่ยวไรกับเราเนี้ย) – แปลกันตรงๆมันก็จะงงๆเล็กน้อยนิ

คืองงี้ครับ เราต้องไปดูก่อนว่า fishing ในความหมายของเราชาวนักขุดคืออะไร

ไปอ่าน 3 ลิงค์ข้างล่างนี้ก่อนนะครับ จะได้รู้ว่า (สำหรับผู้ที่ยังไม่รู้) งาน fishing ที่เรากำลังพูดถึงนี้คืองานอะไร

https://nongferndaddy.com/fishing-hands/

https://nongferndaddy.com/fishing-hand-field-technician/

https://nongferndaddy.com/stuck-point-free-point-indicator/

พูดง่ายๆ มันคืองานกู้เอาก้านเจาะและอุปกรณ์ที่ติดปลายก้านเจาะ (BHA Bottom Hole Assembly) ขึ้นมาจากหลุม ในกรณีที่มันติดอยู่ในหลุมนั่นเองครับ

What is Fishing Operation?

แล้วมันไปเกี่ยวกับเศรษศาสตร์ เรื่องเงินๆทองๆยังไง ตามมาครับ จะพาไปดู

Fishing Economic

เศรษฐศาสตร์ของการตกปลา (เกี่ยวไรกับเราเนี้ย)

Economic แปลได้ 2 อย่าง จะแปลว่า เศรษศาสตร์ ก็ได้ เช่น วิชา Micro economic ที่หมายถึง วิชาเศรษศาสตร์จุลภาค ที่เรียนกันตามมหาวิทยาลัย หรือ จะแปลว่า คุ้มค่าก็ได้ เช่น economic of investment ที่แปลว่า ความคุ้มค่าในการลงทุน

ส่วน economy จะแปลว่า ประหยัด เช่น economy of scale ที่หมายถึง การประหยัดเนื่องจากขนาด (อารมณ์เหมาโหลถูกกว่านั่นแหละครับ) หรือ economy class ที่หมายถึง การเดินทางโดยชั้นประหยัด (ที่ผมใช้ประจำ)

Fishing economic ในที่นี้ หมายถึง ความคุ้มค่าที่จะกู้เอาก้านเจาะและอุปกรณ์ที่อยู่ปลายก้านเจาะขึ้นมา

ทำไมต้องกู้เอาก้านเจาะ + อุปกรณ์ที่ติดอยู่ปลายก้านเจาะขึ้นมาขึ้นมาครับ

ตอบแบบกำปั้นทุบดินเลย คือ มันแพงนี่ครับ ทิ้งไว้ในหลุม บ.น้ำมันก็ต้องควักตังค์จ่ายผู้รับเหมาซิครับ ไม่ใช่บาทสองบาทนา เป็นล้านๆเหรียญเชียวนะครับ ไหนจะก้านเจาะ ไหนจะ drill collar, MWD, LWD, Motor และ อื่นๆ (BHA Bottom Hole Assembly) จนเราชอบเรียก BHA ที่แพงๆว่า jewelry เพราะมันแพงราวๆอัญมณี หรือ ทองคำเลยทีเดียว

ดังนั้น … มันต้องฮึดพยายามกู้กันสักตั้งล่ะ

เราต้องรู้ อะไรบ้าง ถึงจะตอบได้ว่า คุ้มหรือไม่คุ้ม อย่างแรกคือต้องรู้ราคาของที่จะกู้ขึ้นมา จริงไหมครับ

ราคาของที่ติดอยู่ในหลุม รู้จากไหนครับ ก็ดูในสัญญาจ้างงานบ.แท่น และ บ. service ดูซิครับว่า ถ้าไม่เอามาคืนเขา (LIH price Lost In Hole) ของแต่ล่ะชิ้นมันราคาเท่าไร เหมือนเราเช่ารถมาขับ แล้วเราไม่คืนรถให้เขา เพราะเราทำหาย หรือ ชนยับจนป่นปี้บี้แบน เราต้องจ่ายเงินทดแทนเท่าไร

อย่างที่สองที่ต้องรู้คือ ค่าเวลาและเงินที่ใช้ในการกู้

การกู้เอาก้านเจาะขึ้นมาเนี้ย มันใช้เวลา และ เวลาเป็นเงินเป็นทอง เราต้องมีตัวเลขในใจว่า เราจะยอมใช้เวลาเท่าไรในการกู้มันขึ้นมา ก่อนที่เราจะยกธงขาวยอมแพ้ ฝังกลบมันไว้ในหลุม

งั้นเราจะรู้ต้นทุนการกู้ (fishing) ของเราก่อน

ต้นทุนการกู้ (fishing) ของเรา = “ราคาของเวลา” + ค่าอุปกรณ์ที่ใช้ในการกู้ (fishing)

ราคาของเวลาก็คือ spread cost ของการขุดเจาะ

Spread cost สรุปแบบหยาบๆไวไวควิก ก็คือ rig day rate (ค่าเช่าแท่นเจาะรายวัน) + ค่าเช่ารายวันอื่นๆ + ค่ากินค่าใช้จ่ายเฉลี่ยรายวัน

รายละเอียดไปอ่านต่อได้ในลิงค์ข้างล่างนี้ครับ

AFE Authorization For Expenditure

AFE Authorization For Expenditure ต้องมีเงินเท่าไรจึงจะขุดหลุมนี้ได้

ปกติค่าอุปกรณ์ที่ใช้ในการกู้นั้น มันไม่กี่ตังค์ เมื่อเทียบกับราคาของเวลา (spread cost) ดังนั้นเรามักเหมาๆหยวนๆไปว่า ต้นทุนการกู้ (fishing) ของเรา = “ราคาของเวลา”

(ยกเว้นกรณีแท่นขุดเจาะบกที่ spread cost ต่ำมากๆ ก็ต้องเอาค่าอุปกรณ์ที่ใช้กู้มาคิด)

ระยะเวลาที่มากที่สุดเราจะลุยกู้กัน จึงหาได้ง่ายๆโดยเอา ราคาของที่ติดอยู่ในหลุม หาร spread cost นั่นแหละครับ

… เช่น ของที่ติดในหลุม 2 ล้านเหรียญ spread cost วันล่ะ 250,000 เหรียญ เราก็สามารถลุยถั่วกู้กันได้ 2 ล้าน / 250000 =  8 วันเป็นต้น ถ้าเกินกว่า 8 วัน แล้วยังเอาไม่ขึ้น หรือ ประเมินไว้แล้วก่อนลงมือกู้ว่า ไงๆงานนี้เกิน 8 วัน แน่นอน ก็ไม่ต้องนับ 1 กู้กันแล้วครับ ไปแผนอื่นเลยดีกว่า

แต่ถ้าอยากคิดให้ละเอียดขึ้น ก็ต้องเอาราคาค่าอุปกรณ์กู้มาคิดด้วย ก็ประมาณนี้ครับ

จะเห็นว่า ถ้ามูลค่าของที่ติดอยู่ในหลุมมากๆ ค่าเวลา (spread cost) น้อยๆ เราก็ยื้อยุดฉุดกระชากลากถูกันได้นาน

แต่ถ้ามูลค่าของที่ติดในหลุมไม่มาก ค่าเวลาแท่นเจาะเรามากกว่า ก็ตัดๆฝัง ทำใจ กลบๆทิ้งมันไปซะดีกว่าครับ ไปเจาะหลุมใหม่ หรือ เจาะเฉียงๆทะแยง (side track) เอาจากหลุมเดิมช่วงบนๆ จะคุ้มกว่า

Ego

แต่พูดเลย ในทางปฏิบัติ คนเรามันมีอีโก้น่ะครับ ทั้งๆที่เห็นหุ้นตกจนต่ำกว่าจุดตัดขาดทุน ก็ยังไม่ขาย เพราะคิดว่า กูแน่ กูเจ๋ง กูกู้ขึ้นมาได้ ประชุมกันที ก็แถ ก็โชว์พาว์ ก็ลาก กันไป พยายามกู้กันต่อ ทั้งๆที่ทีมงานคำนวนแล้วก็เห็นๆว่า กู้ขึ้นมาก็ไม่คุ้มค่าเวลาที่เสียไป

พูดง่ายๆ บอลแพ้ คนไม่แพ้ หรือ เสียเงิน(บริษัท)ได้ แต่ (กู) ไม่ยอมเสียหน้า

… ไม่ตลกครับ มีจริงครับ ถ้าทำงานไปนานพอ จะเห็นคนประเภทนี้โผล่มาเป็นพักๆ

ดังนั้น เวลาทำงาน พวกเราต้องอยู่ในร่องในรอย อยู่ในหลักเกณฑ์หลักการให้มากๆ อย่าเอาอารมณ์ อย่าเอาอีโก้ มาอยู่เหนือเหตุผล อย่าให้วันหนึ่ง วิศวกรรุ่นน้องมาอ่านรายงานแล้วไปถอนหงอกด่าเราในบาร์หรือในสนามกอล์ฟ

Deferred Production

อีกประเด็นหนึ่งที่ไม่ได้เอามาพูดถึงคือ ในกรณีของหลุมผลิต จะมีค่าความล่าช้าของการผลิต (Deferred Production) มาผสมโรงด้วย เป็นอีกปัจจัยหนึ่ง เช่น เสียเวลากู้ไป 10 วัน ก็คือ ได้น้ำมันขึ้นมาช้าไป 10 วัน ขายได้ช้าไป 10 วัน รายได้ (กระแสเงินสด) เข้ามา ช้าไป 10 วัน คิดเป็นต้นทุนเงินที่หายไป 10 วันอะไรเงี้ย ซึ่งยิ่งเพิ่มแรงกดดันให้กับจุดคุ้มทุนที่จะกู้ขึ้นมา

เผลอๆบางทีก็ over rule (ล้ม) Fishing economic ก็มี คือ ไปสัญญากับผู้ซื้อไว้ว่าต้องผลิตให้ได้ เท่านั้นเท่านี้ในไตรมาสนั้นไตรมาสนี้ ดังนั้น ไม่เสียเวลากู้ดีกว่า ไปขุดให้เอาผลผลิตไปส่งมอบตามสัญญา ไม่งั้นอาจจะโดนปรับได้

ดังนั้น การตัดสินใจจะกู้ไหม ใช้เวลากู้เท่าไรดี จึงไม่ใช่แต่แผนกขุดเจาะแผนกเดียว ต้องเอาผู้มีส่วนได้เสียมามองให้ครบทุกๆฝ่าย

KPI

ยังมีอีกดอกหนึ่งคือ KPI (Key Performance Indicator) ที่ทุกแผนกมีเป้าว่าปีนี้ปีนั้นต้องขุดหลุมอะไร และ ขุดให้ได้กี่หลุม ผลิตให้ได้กี่บาร์เรล ทั้งแผนกธรณี แผนกผลิต แผนกวางแผนองค์กร และ แผนกขุดเจาะ บางทีไม่ต้องคิดมากให้เมื่อยตุ้มเลยว่าคุ้มไม่คุ้ม

… ยอมจ่ายค่าก้านเจาะ ค่า BHA แล้วรีบขุดหลุมใหม่ให้ได้จำนวนหลุมตาม KPI ดีก่า 5555 🙂

ที่ว่าไปทั้งหมดนั่น หมายถึงการที่ก้านเจาะติดคาหลุมในภาวะปกติ

แล้วถ้าไม่ปกติล่ะครับ … เป็นไง

ก็ในกรณีที่ อุปกรณ์ปลายก้านเจาะนั้นมีสารกัมมันตภาพรังสี (radioactive source) ติดอยู่ไงครับ ถ้าเป็นกรณีนี้ล่ะก็ ต้องพลิกไปดูกฏข้อบังคับของผู้ให้สัมประทาน (โดยมากก็รัฐนั่นแหละ) ครับว่าจะว่ากันอย่างไร

ซึ่งโดยมากก็จะเขียนไว้กว้างๆว่า พยายามให้ถึงที่สุด ทุกวิถีทาง แล้วจึงฝังกลบด้วยซีเมนต์ผสมสีแดง

Radioactive source ติดค้างในหลุม ต้องทำไงดีครับ กฏหมายว่าไง ?

ทำไมต้องผสมซีเมนต์ด้วยสีแดง ก็เพื่อว่าในอนาคต มีใครมาขุดหลุมเจาะแล้วบังเอิญมาชน ก็จะเห็นเศษซีเมนต์สีแดงขึ้นมาพร้อมกับน้ำโคลนที่ปากหลุมในขณะขุด ก็จะได้รู้ว่า ความซวยได้มาเยือนแล้ว 555 🙂

ทำไมต้องพยายามถึงที่สุด ก็เพราะว่า สารกัมมันตภาพรังสีนั้น ถ้ามันรั่วออกจากภาชนะที่เก็บ (ก็ต้องรั่วสักวันแหละ) มันก็จะปนเปื้อนไปกับของไหลในชั้นหิน แล้วก็อาจจะไปปนเปื้อนกับไฮโครคาร์บอน (น้ำมัน ก๊าซ คอนเดนเสต) ที่จะผลิตขึ้นมาในอนาคต

ซึ่งก็คงไม่งามนักถ้าหลุมอื่นๆในแหล่งนั้นๆผลิตน้ำมัน หรือ ก๊าซ ขึ้นมาแล้วมีสารกัมตรังสีติดมาด้วย น้ำมัน หรือ ก๊าซนั้นก็แทบจะเอาไปทำอะไรไม่ได้เลย คงไม่มีใครรับซื้อ จริงไหมครับ

ถ้าเกิดขึ้นกรณีนั้นจริงๆ เราก็ได้แต่หวังว่าสารกัมตรังสีนั้นจะหมดสภาพไปตามอายุ (half life) จนปริมาณกัมตภาพรังสีลดลงจนถึงระดับที่ปลอดภัยที่จะนำเอาน้ำมัน หรือ ก๊าซ จากแหล่งนั้น ไปทำประโยชน์ได้

เอาล่ะ ถึงตรงนี้คงเข้าใจเศรษฐศาสตร์ของการตกปลาแล้วนะครับ 🙂

——————————————

recta sapere

วันหนึ่งเจ้าหน้าที่จัดเก็บภาษีรายได้ได้รับจดหมายฉบับหนึ่งจากผู้ไม่ออกนาม เขียนว่า ฉันได้โกงภาษีรายได้มาเป็นเวลาถึงเจ็ดปี คืนนี้มโนธรรมของฉันรบกวนจิตใจฉันอย่างมากจนถึงกับนอนไม่หลับเลย พร้อมกับจดหมายนี้ฉันได้แนบเงิน 100 ดอลลาร์มาคืนให้เพื่อจะบอกว่า ฉันเสียใจในสิ่งที่ได้ทำไป และหากฉันยังนอนไม่หลับอีก ฉันจะค่อยๆส่งคืนสิ่งที่ฉันติดค้างไว้ให้หมด

ควมรู้สึกผิดในสิ่งที่ได้ทำอยู่คู่กับมนุษย์เรามาตั้งแต่ไหนแตไรครับ ฟังเสียงมโนธรรมเราบ้างนะครับ เราก็ทำผิดด้วยกันทุกคน

เรื่องสั้นจาก Facebook คุณพ่อสุรชัย ชุ่มศรีพันธุ์

• Facebook
• Twitter
• Line