Brown Field คือ อะไร

• Facebook
• Twitter
• Line

Brown Field คือ อะไร – อย่างที่เราทราบๆกันว่า วงจรการสำรวจ และ ผลิตปิโตรเลียม มี 5 ขั้นตอน ประมาณนี้

• สำรวจ (Exploration)
• ประเมิน (Appraisal)
• พัฒนา (Development)
• ผลิต (Production)
• รื้อถอน (Decommissioning)

เกิด (สำรวจ – ประเมิน) เติบโต (พัฒนา ผลิต) แก่ เจ็บ (ผลิตไป ซ่อมไป) ตาย (รื้อถอน)

Brown Field

ตอนที่เริ่มผลิตใหม่ๆ เราก็เรียกว่า green field เป็นช่วงฮันนีมูนของ บ.น้ำมัน (และ บ.ต่างๆในห่วงโซ่อุปทาน เช่น บ.แท่นฯ บ.services) เพราะ อู้ฟู่ ปิโตรเลียมเยอะ จิ้มตรงไหนก็เจอไหลพรวดๆ อยากขายฝันอะไร อยากลงทุนอะไร อยากลองเทคโนโลยีอะไร ไม่ต้องคิดเยอะ ก็สรรหามาลองมาใช้ เสี่ยสั่งลุย ว่างั้น

พูดแบบไม่เกรงใจพี่ๆรุ่นเก่าๆนะ ทีมงานไม่ต้องแจ่มมากก็เจาะเจอ ไม่ต้องเจ๋งมากก็ผลิตได้เยอะแยะ ขุดหลุมห่วยๆ คุณภาพหลุมแย่ๆ ขุดเฉียดเป้าไปบ้างไรบ้าง ปิโตรเลียมก็ยังไหลเข้าหลุมมากมาย เพราะว่าแรงดันยังเยอะอยู่ เหมือน ห้วยหนองคลองบึงที่ยังมีปลาชุกชุม หลับตาเหวี่ยงแหไปมั่วๆก็แทบจะลากปลาขึ้นมาไม่หวาดไม่ไหว … นั่นแหละ green field

ผลิตไปนานๆ ที่ว่าสีเขียวสด ก็หมองก็หม่นไปเรื่อย เหมือน ต้นไม้ที่เข้าวัยชราหน้าร้อน ใบก็จะสีตุ่นๆ น้ำตาลๆ เราถึงเรียกว่า brown field

อีทีนี้แหละ ทีมงาน (นักธรณี วิศวกรต่างๆ) ต้องเจ๋ง ต้องมีฝีมือล่ะ ถึงจะเค้นน้ำมะนาวออกจากเปลือกมะนาวที่คนอื่นเขาบีบเอาน้ำแรกออกไปแล้ว

ดังนั้น ไม่ทุกบ.ที่จะสนใจใส่ใจ และ เชี่ยวชาญ กับแหล่งที่ผลิตไปนานมากแล้ว (brown field)

เหตุผลหนึ่งก็เพราะต้องควบคุมต้นทุนค่าใช้จ่ายต่างๆอย่างเข้มงวด ถึงจะมีกำไรในการผลิตปิโตรเลียมจากแหล่งที่ผลิตไปนานมากแล้ว จะจ้างวิศวกร นักธรณี แพงเกินจริง โบนัสงามๆ ผู้บริหารบินชั้นหนึ่ง รถประจำตำแหน่ง บ้าน expat หรูๆ ลูกเรียนอินเตอร์ เหล่านี้ ต้องไม่มี

Dream Rig พาไปเที่ยวแท่นขุดเจาะในฝัน

อีกเหตุผลหนึ่ง บ.ที่ว่าต้องมีวัฒนธรรมคิดนอกกรอบ ต้องยอมรับความเสี่ยงที่จะเอาเทคโนโลยีใหม่ๆพลิกแพลงมาใช้อย่างฉลาด ไม่ใช่อะไรก็เอะอะๆ ไม่เคยทำมาก่อน แต่ก่อนไม่ได้ทำแบบนี้ เราทำแบบนี้มาตั้งนานแล้ว โอ๊ย ชั้นขุดมา 30 กว่าปีแล้ว เชื่อสิ แบบนี้ไม่เวิร์คหรอก

พูดง่ายๆ คือ อะไรๆที่พรีเมี่ยม หรูหรา ต้องตัดออกหมด องค์กรต้องเรียบง่าย (lean) มากๆ ต้องคิดนอกกรอบ ต้องอาศัยเทคโนโลยีเข้าช่วยเพื่อความแม่นยำในการกำหนดตำแหน่งที่ขุด และ ต้องขุดอย่างฉลาด(โดยใช้เงินน้อยใช้สมองเยอะ) เพื่อให้ได้หลุมที่คุณภาพดีๆ

มีแต่เงินทำไม่ได้ ต้องมีสมองด้วย …

แหล่งสิริกิตต์ของเราที่ลานกระบือ ครั้งหนึ่งก็เป็น green field ผลิตโดย เสี่ย บ.ต่างชาติ ผลิตจนไม่สามารถจะคุ้มค่าโสหุ้ย และ life style แพงๆ ได้ ก็ไม่ทำต่อละ ไปหา green field ใหม่ๆ ไม่ก็กลับบ้านนอนดีกว่า

ไม่ใช่น้ำมันหมดแหล่งนะ แต่มันไม่มากพอ ราคาไม่ดีพอที่จะคุ้มค่าบริหารจัดการที่ต้นทุนสูง (lifting cost) ก็แหม ฝรั่งทั้งนั้น เงินเดือนปาไปเท่าไร ไหนค่าเดินทาง ค่าโรงเรียนอินเตอร์ให้ลูก ฯลฯ

พี่ใหญ่ สผ. เราสามารถบริหารจัดการได้ด้วยต้นทุนต่ำกว่า ก็มีส่วนกำไรให้ได้พออยู่ได้ ก็เข้ามาเซ้งแหล่งฯแทน

ดังนั้นการพัฒนา brown field ไม่ใช่เรื่องง่าย ต้องเจ๋งทั้งทางเทคนิค เทคโนโลยี คิดนอกกรอบ การบริหารจัดการต้นทุน ถึงแม้ว่าปิโตรเลียมอาจจะเหลือน้อยแล้ว แต่ข้อดีคือ รู้ว่ามีแน่ๆ ไม่ต้องไปลุ้นเหมือนซื้อต่อมาในขั้นตอนการสำรวจหรือประเมิน (ก็ high risk high return นั่นแหละ)

อีกอย่างก็มักซื้อต่อมาด้วยราคาที่มักจะไม่แพง บ.ก็แค่บริหารต้นทุนดีๆ ก็สามารถทำกำไรได้พอหอมปากหอมคอล่ะ

แหล่งผลิตและสำรวจปิโตรเลียม “ดรอเก้น” Draugen ที่เมืองคริสเตียนซุนด์ ประเทศนอร์เวย์ ก็เช่นกัน เดิมทีเป็น green field ผลิตโดย เสี่ยบ.ต่างชาติเดียวกับที่มาผลิตแหล่งสิริกิตต์เรานั่นแหละ

30 ปีแรกๆ เสี่ยผลิตกันที่ 2 แสน บาร์เรลต่อวัน พอมาตอนนี้ เหลือ หมื่นห้า หมื่นเจ็ด บาร์เรลต่อวัน เสี่ยก็อยู่ไม่ไหว ไม่มีค่าโรงเรียนอินเตอร์ให้ลูกๆพนักงาน เลยเซ้งต่อให้ โอเกีย (ไม่ใช่อีเกียนะครับ ชื่อเกือบเหมือนกันเลย) บ.เล็กกว่า และ บ.เจ้าของประเทศ ค่าโสหุ้นต่างๆก็ย่อมน้อยกว่า

แล้วบางจากของเราก็เข้าไปลงขันด้วย 45.7% ในโครงการนี้ ได้ข่าวว่า ครึ่งแรกของปี 65 นี่ 30% ของกำไรขั้นต้นของบางจากก็มาจากโครงการนี้แหละ

ไม่แน่นะ ถ้าโอเกียหน่วยก้านดีๆ ไปต่อได้สวย บางจากอาจจะต้องการคนไปทำงานที่โน้นด้วยก็ได้นะ เพราะลงขันอยู่ตั้งเกือบครึ่ง

---

อ่านเพิ่มเติมได้จากข่าวนี้ครับ

บางจากพาบุกแหล่ง “ดรอเก้น”ต้นแบบเพิ่มความมั่นคงพลังงาน

Draugen ปีศาจแห่งท้องทะเล

• Facebook
• Twitter
• Line