Thai Engineer in Wakkanai and Japanese heater วิศวกรกระเหรี่ยง

Thai Engineer in Wakkanai and Japanese heater วิศวกรกระเหรี่ยง – จะว่าไป มาเล่าเรื่องนี้เหมือนเอาตัวเองมาแฉความเปิ่น 555 แต่ก็นะ สี่เท้ายังรู้พลาด นักปราชญ์ยังรู้พลั้ง นับประสาอะไรกับวิศวกรกระเหรี่ยงไทยอย่างผม

เรื่องนี้มันเกิดขึ้นนานมากมาแล้ว … จะข้นต้นว่า กลาครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ก็คงไม่ผิดกติกา

Thai Engineer in Wakkanai

(and Japanese heater)

ตลกจืดๆของวิศวกรกระเหรี่ยงจากประเทศสารขัณฑ์กับเครื่องทำความร้อนแบบญี่ปุ่น

ตามชื่อเรื่องเลยครับ เขียนเก็บเข้ากรุไว้ชาตินึงแล้ว ตั้งแต่สมัยไปทำงานที่ชายแดนญี่ปุ่นส่วนที่ติดกับไซบีเรียของรัสเซีย

ถ้าจะซื้อของใน shopee อยู่แล้ว เข้าทางนี้เลยครับ ผมจะได้ค่าคอมฯ ถือว่าช่วยผมจ่ายค่าเช่า host server ไม่ใช่คลิ๊กดูดเงินแน่นอนครับ ไม่ต้องกังวล

แน่นอนครับหนาวบรรลัย หิมะสูงท่วมหัวเลยครับ สำนวนเก่าๆบุคคลและนางแบบที่อ้างอิงถึง(แซว)ป่านนี้ก็คงลาวงการและลูกสองลูกสามกันไปแล้ว (ฮ่า) แสดงถึงความเก่าของบทความได้เป็นอย่างดี

ตามเคยครับ รูปต่างๆก็โหลดจากอินเตอร์เน็ทให้เข้ากับเรื่อง เนื่องจากกาลเวลาผ่านมานานนมแล้ว ก็พอจะเฉลยได้ว่าที่นั่นคือเมือง Wakkanai อยู่ปลายสุดเหนือของเกาะ Hokkaido เชิญบริโภคกันได้เลยครับ

วันนี้มีเรื่องตลกจืดๆของวิศวกรกระเหรี่ยงจากประเทศสารขัณฑ์กับเครื่องทำความร้อนแบบญี่ปุ่นมาเล่าให้ฟัง ที่นั้น (ไม่ควรจะกล่าวถึงว่าเป็นที่ไหนในญี่ปุ่น เดี๋ยวจะรู้ว่าไอ้วิศวกรกระเหรี่ยงเฉิมเบอะตนนี้เป็นใคร) อากาศหนาวมาก จึงต้องมีเครื่องทำความร้อนเอาไว้ทุกๆห้องในโรงแรม

ฝากขายที่หน่อย ค่าคอมฯ 3%

ขาย/ให้เช่า ที่ดิน 81 ตรว. มีน้ำ มีไฟ มีทะเบียนบ้าน มีโฉนด มีรั้วชั่วคราว ถมแล้ว ใกล้ตลาดพลูทรัพย์ ปทุม หน้ากว้าง 15 ม. ยาว 21 ม. (โดยประมาณ) ราคาโทรฯมาคุยกันครับ

แผนที่ รูปภาพ และ รายละเอียด ตามลิงค์นี้ครเบ
https://nongferndaddy.com/land-sales-81-wa-prathumthani/

คืนแรกไอ้เจ้าวิศวกรกระเหรี่ยงตนนี้มันก็เช็คอินเข้ามาอย่างสะบักสะบอมและโทรมสุดประมาณ เพราะมันเดินทางมาแล้วกว่า 24 ชม.จากประเทศสารขัณฑ์

ซ้ำร้ายช่วงสุดท้ายมันตกเครื่องบิน ต้องนั่งรถไฟตูด(และตุ้ม)เปียกมากว่า 5 ชม. จึงจะถึงโรงแรม ยังไม่นับที่ว่ามันเจือกลงรถไฟผิดไป 1 สถานี ทำให้มันต้องกัดฟันจ่ายค่าแท๊กซี่พี่ยุ่นลุยถนนหิมะมาถึงโรงแรมเอาตอนหลังเที่ยงคืน

ด้วยความเหนื่อยมาก มันก็เข้าห้องไปอย่างหนาวเหน็บ เห็นตู้ๆหนึ่งหน้าตาบอกได้ว่ามันต้องเป็นเครื่องทำความร้อนแบบใช้ไฟฟ้าประจำห้องแน่นอน

อ้อ … ไอ้วิศวกรกระเหรี่ยงตนนี้มันให้บังเอิญที่เป็นวิศวกรไฟฟ้าซะด้วย แต่เอ๊ะ ทำไมห้องมันไม่อุ่นว่ะ สงสัยจะไม่ได้เปิดหรือเสีย

ครั้นจะเรียกคนของโรงแรมมาดูก็เกรงว่าจะคุยกันไม่รู้เรื่อง และ ก็จะเสียเวลาเพราะเหนื่อยมาก และ อยากนอนเต็มแก่แล้ว เลยอาสาเปิดฝาครอบด้านหน้าดูปุ่มปรับต่างๆ

โอโฮ มีวิธีใช้พิมพ์แปะไว้จากโรงงานด้วย ดีจัง

แต่เอ๊ะ มันเป็นภาษาญี่ปุ่นนี่หว่า อ่านออกอย่างเดียวที่มันเป็นตัวเลขอารบิค ไม่งั้นถ้าเป็นตัวเลขญี่ปุ่นก็ยิ่งแย่ใหญ่ แล้วกระเหรี่ยงอย่างมันจะรู้ไหมนี่

เอาล่ะ อย่างงี้ต้องใช้สามัญสำนึกกะความรู้ที่ได้อุตส่าห์ร่ำเรียนมา(จากสำนักไหนในสารขัณฑ์ไม่ควรจะกล่าวถึงเป็นอย่างยิ่งในกรณีนี้ … แฮ่ๆ) ซะแล้ว (มันคิดอย่างงั้น)

… อืม … มีอยู่ 1 ปุ่ม มี 2 วงล้อให้หมุน กับ หลอดไฟเล็กๆ อีก 1 ดวง …

ฮ่ะฮ่า เหมือนเตาไมโครเวฟที่สารขัณฑ์เลยว่ะ

ไอ้ 1 ปุ่มให้กดต้องเป็นสวิทช์ เปิดปิดแน่ๆ วงล้อนึงมีขีดๆ 10 ถึง 40 อันนี้ต้องเป็นที่ไว้หมุนตั้งอุณหภูมิชัวร์

ไม่พลาด ข่าวสาร บทความ ความรู้ ประกาศตำแหน่งงานว่าง และ อื่นๆ

กรอก ชื่อ และ อีเมล์ ในแบบฟอร์มข้างล่าง จะมีอีเมล์กลับมาให้ "ยืนยัน" นะครับ การสมัครจึงจะสมบูรณ์ ... อ้อ ... อย่าลืมดูใน junk, trash, spam box นะครับ บางทีระบบมันเอาอีเมล์ตอบกลับไปไว้ที่นั่น

จะมีอีเมล์กลับมาให้ "ยืนยัน" นะครับ การสมัครจึงจะสมบูรณ์ … อ้อ … อย่าลืมดูใน junk, trash, spam box นะครับ บางทีระบบมันเอาอีเมล์ตอบกลับไปไว้ที่นั่น แล้วอย่าลืม mark as not junk or spam ด้วยนะครับ เวลาส่งเตือนคราวหน้า จะได้ไปอยู่ใน in box :)

ไอ้อีกวงล้อนึงมันมีขีดๆเหมือนกัน แต่ตัวเลขเป็น 0 – 24 ถ้างั้นไอ้ปุ่มนี้ต้องเป็นไทม์เมอร์ ไว้ตั้งเวลา 24 ชม.

อย่างถ้าต้องการเปิดเครื่อง 2 ชม. ก็หมุนไปที่เลข 2 ง่ายนิดเดียว

ตอนแรกสุดที่เปิดฝาออกมาทุกอย่างอยู่ที่เลข 0 มิน่าเล่าเครื่องถึงไม่ติด (มันคิด)

ว่าแล้ววิศวกรกระเหรี่ยงก็กดปุ่มเปิดเครื่องอย่างมั่นใจในข้อสันนิฐาน เออ ใช้ได้แฮะ หลอดไฟเล็กๆที่มีอยู่ดวงเดียวก็แดงขึ้น ได้ยินเสียงหึ่งๆ เหมือนเครื่องกำลังทำงาน สำเร็จไปครึ่ง (มันคิดอีก)

วงล้อแรกหมุนไปที่ 30 กะว่าให้อุ่นเร็วๆ ได้สักประมาณอุณหภูมินอกชานบ้านมันที่สารขัณฑ์ประเทศ ไอ้วงล้อที่สองก็เอาสักเลข 12 ให้มันเดินเครื่อง 12 ชม.ถึงเช้าเลย เอาให้อุ่นซะใจกระเหรี่ยงสารขัณฑ์

แล้วมันก็อาบน้ำนอนอย่างสบายอุรา เพราะเหนื่อยมาทั้งวัน จึงหลับสนิทราวตาย (โดยไม่ลืมที่จะแวะฝันถึงนางแบบสาวกระเหรี่ยงนามเฮเลนในชุดจีสตริง)

จึงไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับไอ้เครื่องทำความร้อนตัวดี พอสักตี 4 ความง่วงมันบรรเทาลง สู้ความหนาวไม่ไหว จึงได้รู้สึกตัวว่าแม่งโตครหนาววายวอดเลยนี่หว่า หนาวอย่างจับใจเลย

แสดงว่าที่ตอนแรกมันหลับได้เพราะมันง่วงสุดกำลัง แต่ก็ทนจนถึงเช้า จึงแสดงภูมิไปบอกคนของโรงแรมว่าเครื่องทำความร้อนใช้ไม่ได้นะ วิธีบอกก็ชี้ที่เลขที่พวงกุญแจห้อง ชี้ไปที่เครื่องทำความร้อนในล็อบบี้ แล้วทำมือกากบาท ไอ้ยุ่นมันคงเข้าใจมั้ง มันตอบว่า “ไฮ” คำเดียว

… ตอนเย็นมาเปิดห้องดู ทุกปุ่มอยู่ที่เดิม ยกเว้นไทม์เมอร์ อยู่ที่ 0 ปรับปุ่มไทม์เมอร์ไปที่ 12 ก็ยังหนาวอยู่เหมือนเดิม

ลงไปถามไอ้คนเดิมมันก็บอกว่า “โอเคๆ” ไม่รู้จะทำอย่างไรกะมัน ก็เลยต้องนอนหนาวอย่างจับขั้วหัวใจ(นอกเหนือจากไม่ได้เอาสาวกระเหรี่ยงติดมาให้กอดเป็นหมอนข้างด้วย)ไปอีก 1 คืนอย่างจำใจ

ดีที่ผ้าห่มมันหนาประมาณตราช้าง เช้าวันรุ่งขึ้นก็ไปโวยอีก (กระเหรี่ยงตนนี้มันยังไม่รู้ตัวว่ามันทำอะไรลงไป.. ฮ่า) ยุ่นมันก็ตอบว่า “ไฮๆ” เหมือนเดิม

เย็นถัดมากลับจากงาน ก็เหมือนเดิมอีก ก็เลยไปตามยุ่นอีกคนที่พอพูดภาษาอังกฤษได้บ้างเล็กๆ มาดู

มันก็บอกว่ากระเหรี่ยงเข้าใจถูกทุกปุ่มยกเว้นไอ้ปุ่มไทม์เมอร์น่ะ มันไม่เหมือนของเตาไมโครเวฟที่สารขัณฑ์อย่างที่กระเหรี่ยงเข้าใจ

มันทำงานตรงกันข้าม คือ ตั้งเวลาไม่ให้เครื่องทำงาน ไม่ใช่ตั้งให้ทำงาน ดังนั้นที่กระเหรี่ยงหมุนมันไปที่เลข 12 มันแปลว่าตั้งไม่ให้ทำงาน 12 ชม.

อ้าว … วิศวกรกระเหรี่ยงผู้องอาจในความทรงภูมิถึงกับอ้าปากขากรรไกรค้าง (แต่น้ำลายไม่หยดเพราะยังไม่ได้เห็นลูกเกดในชุดว่ายน้ำทูพีส) มองไอ้ยุ่นคนนั้นเดินไปส่ายหัวไปจนลับมุมทางเดิน

… มันคงคิดว่า มาจากดาวดวงไหนว่ะ โง่บรรลัย

……. ฮ่วย ก๊อบ่บอกข่อย ….