คืนวันส่งท้ายปีเก่า เก็บตกมิตรภาพในวันที่ถนนของเราสั้นลง

คืนวันส่งท้ายปีเก่า เก็บตกมิตรภาพในวันที่ถนนของเราสั้นลง – เป็นอย่างที่คาดไว้ก่อนสิ้นปี เช้าวันปีใหม่ 2020 ผมตื่นเอาเฉียดๆเที่ยง 555 🙂 … ชีวิตมันก็แบบนี้ …

ไม่มีอะไรที่จะบันเทิงคนในวัยผมเท่ากับ การได้ละเมียดเพลงดิอิมฯ ไล้วิสกี้อายุ 17 ปี บนก้อนน้ำแข็งในแก้วคริสตอลเนื้อบางเฉียบก้นหนาหนัก กับ เพื่อนที่เรียกชื่อพ่อแทนชื่อมันได้ โดยมันไม่โกรธ และ มันก็เรียกชื่อผมโดยมีคำว่า “ไอ้เหี้ย” นำหน้าทุกคำโดยมันไม่กระดากปาก และ ผมก็ไม่ระคายหู

ผมคือ ไอ้เหี้ยนก ของเพื่อนๆ ….

คืนวันส่งท้ายปีเก่า

เก็บตกมิตรภาพในวันที่ถนนของเราสั้นลง

รุ่นผมเกิดในปีที่กางเกงยีนส์ขาม้า และ แว่นตาใหญ่เท่าตาตั๊กแตนคือเครื่องมือขยายฟีโรโมนเพศชาย และ 2 ปีหลังจากที่รุ่นผมเกิด มนุษยชาติก็ได้เอารอยตีนไปเปรอะผิวดวงจันทร์ที่ผมเคยเขียนกลอนเกี้ยวสาววัยเดียวกัน (ที่ตอนนี้คงเป็นป้า) ว่าใบหน้าเธองามประมาณนั้น

ถ้าจะซื้อของใน shopee อยู่แล้ว เข้าทางนี้เลยครับ ผมจะได้ค่าคอมฯ ถือว่าช่วยผมจ่ายค่าเช่า host server ไม่ใช่คลิ๊กดูดเงินแน่นอนครับ ไม่ต้องกังวล

เพื่อนที่ผมกำลังพูดถึงคือเพื่อนรักในวัยม.ต้น ที่เราวิ่งไล่เตะก้นกันมา 6 ปี จนจบม.ปลายในรั้วโรงเรียนชานเมืองกทม.ที่สมัยนั้นเราเรียกแถวๆนั้นว่าต่างจังหวัด หรือ บ้านนอก โดยไม่ตะขิดตะขวงใจ

ถ้าเปิดข่าวอ่าน ไม่ว่าจะออนไลน์ หรือ หน้ากระดาษหนังสือพิมพ์ ก็จะเจอชื่อพวกมันอยู่เยอะแยะหลายต่อหลายคนในหลายๆวงการ พวกเราหลายๆคนมีบทบาท มีอิทธิพลต่อความเป็นไปทั้งในวงการ เศรษฐกิจ การเมือง และ สังคม ทั้งในระดับประเทศและระดับท้องถิ่น

แต่เมื่อคืนก็ไม่มีใครสนใจหัวโขนพวกนั้น ก็ยังเรียกชื่อพ่อแทนชื่อตัวเหมือนเดิม และ แน่นอนว่าเมื่อคืนตัวเหี้ย และ สัตว์ชั้นต่ำหลากหลายสปีชีร์เดินกันทั่วงาน

วิสกี้อายุ 17 ปี ขวดแรกถูกเปิดตั้งแต่ตะวันราชรถยังเหยียบขันเร่งไปไม่ลับขอบฟ้าดี …

-------------------------------------------------------

ไม่พลาด ข่าวสาร บทความ ความรู้ ประกาศตำแหน่งงานว่าง และ อื่นๆ

กรอก ชื่อ และ อีเมล์ ในแบบฟอร์มข้างล่าง จะมีอีเมล์กลับมาให้ "ยืนยัน" นะครับ การสมัครจึงจะสมบูรณ์ ... อ้อ ... อย่าลืมดูใน junk, trash, spam box นะครับ บางทีระบบมันเอาอีเมล์ตอบกลับไปไว้ที่นั่น

จะมีอีเมล์กลับมาให้ "ยืนยัน" นะครับ การสมัครจึงจะสมบูรณ์ … อ้อ … อย่าลืมดูใน junk, trash, spam box นะครับ บางทีระบบมันเอาอีเมล์ตอบกลับไปไว้ที่นั่น แล้วอย่าลืม mark as not junk or spam ด้วยนะครับ เวลาส่งเตือนคราวหน้า จะได้ไปอยู่ใน in box :)

เมื่อพร่องไปครึ่งขวด …

เราก็เรียกนักบัญชีมือขวาเจ้าสัวใหญ่ (ที่ถ้าเอ่ยชื่อ ผมว่าพวกเราคงรู้จัก) ผู้เป็นเจ้าของบ้านมาถามให้แน่ใจ ก่อนที่เราจะคุยเรื่องที่ถ้าย้อนสมัยไปในยุคที่จีนปกครองด้วยฮ่องเต้ พวกเราอาจจะโดยประหาร 7 ชั่วโคตร ตัดหัวเสียบประจานบนกำแพงเมือง 4 ทิศ 8 ทิศ … 555

“เฮ้ย … ไอ้เหี้ย ( … ) มึงปิดเครื่องดักฟังบ้านมึงยังว่ะ”

“ไอ้สัตว์ ( … ) บ้านกูไม่มีเครื่องเหี้ยนั่นหรอกว่ะ”

“มึงแน่ใจนะ ถามเมียมึงยัง”

“ไม่มีค่ะ …” เสียงตอบมาจากในครัว

บนถนนสายที่สั้นลง

ไม่น่าเชื่อว่า พวกเรามีเรื่องให้ด่ากัน ให้คุยกัน ได้ตั้งแต่พระอาทิตย์ตกไปจนนับถอยหลังขึ้นปีใหม่ แล้วเราก็ช่วยเพื่อนล้างจานเก็บโต๊ะ เช็ดอ้วก เหมือนวันเก่าๆที่เรายังอ้วกได้ด้วยเหล้ากลั่นพื้นเมืองที่ชื่อเหมือนแม่น้ำสายหนึ่ง

บนถนนสายที่สั้นลง เราคุยถึงอดีต … ในวันที่ถนนข้างหน้ามีแค่ 2 ป้ายที่เราจะคุยกันถึง คือ ป้ายสุขภาพ และ ป้ายจะทำอะไรดีหลังเกษียณ

พลุปีใหม่กลางทุ่งแคมป์แรงงานต่างด้าว

เราไม่ได้คาดคิดว่าจะได้เห็นพลุที่สวยงามในคืนที่ผ่านมา พวกเราเห็นพลุที่สวยงามมาแล้วมากมายทั่วโลก ไต้หวัน ปักกิ่ง ปารีส ออสเตรเลีย ไทม์สแควร์ ฯลฯ

แต่เมื่อเที่ยงคืนมาถึง หลังจากเสียงพลุนัดแรกปลุกเราจากบนสนทนา ผมเพิ่งคิดขึ้นมาได้ว่า บ้านเจ้าภาพที่เรามานั่งเมากันอยู่นี่ อยู่กลางทุ่งชานเมือง รอบๆบ้าน เต็มไปด้วยแคมป์คนงานก่อสร้างมากมาย

เรารีบวิ่งขึ้นไปบนดาดฟ้าที่มองไปได้รอบ 360 องศา

ความสุขไม่มีแบ่งชนชั้น (และความทุกข์ก็เช่นกัน) คนงานต่างด้าวที่มาขายแรงงานห่างบ้านเกิด จุดพลุ และ ร้องเพลงกันอย่างสนุกสนาน

แม้พลุจะไม่สวยงามยิ่งใหญ่เท่าพลุที่บรรจงจัดเตรียมออกแบบและยิงขึ้นฟ้าโดยมืออาชีพที่ถูกจ้างมาเพื่อประดับพื้นที่นับถอยหลังในกทม.ที่คนแออัด แต่มันเป็นแค่พลุราคาไม่กี่บาทที่ซื้อมาจากเม็ดเงินค่าแรงขั้นต่ำของคนงานที่จากแผ่นดินเกิดมาเพื่อชีวิตที่หวังว่าจะดีกว่า

แต่ที่ทำให้พลุเมื่อคืนสวยเป็นพิเศษคือ พลุเหล่านั้นถูกจุดโดยมือที่มีความสุข ไม่ใช่มือที่จุดเพื่อจะให้เสร็จๆแล้วจะได้เก็บงาน และ เอาใบแจ้งหนี้ (invoice)ไปให้ลูกค้าเซ็นต์

อะไรก็ตามที่ทำขึ้นด้วยมือที่มีความสุข ของนั้น มีค่า และ งดงาม เสมอ …

ทำให้ผมคิดถึงความโดดเดี่ยวในหลายๆคืนส่งท้ายปีเก่าบนแท่นขุดเจาะฯกลางทะเลอันไกลโพ้น

แน่นอนว่าผมคงจุดพลุบนแท่นขุดเจาะฯไม่ได้

เท่าที่ทำได้คือ เอาวิทยุคลื่นสั้นที่ติดตัวผมอยู่ตลอดในสมัยที่ไม่มีอินเตอร์เน็ท ขึ้นไปบนลานจอดเฮลิคอปเตอร์ แล้วจูนหาคลื่นสั้นจากเรดิโอมอสควา ที่มีช่องภาษาไทย เพื่อจะฟังเพลงชาติไทยในวินาทีที่ 0 ของปีถัดไปที่กำลังจะมาถึง …

กัมบัตเตะ

เมื่อจะไปแข่งขันกีฬา หรือ ไม่แข็งขันอะไรสักอย่าง คนญี่ปุ่นจะพูดว่า “กัมบัตเตะ” ที่แปลว่า “พยายามเข้านะ” … ในขณะที่หลายๆวัฒนธรรมมักจะใช้ว่าว่า “Good luck” หรือ “โชคดีนะ”

ทำให้ผมเลิกที่จะใช้คำว่า “ขอให้โชคดีนะ” ลงท้ายคำปรึกษาที่ให้กับพวกเราหลังไมค์ เปลี่ยนมาใช้คำว่า “พยามเข้าไว้นะ” หรือ “สู้ๆนะ”