Life Lesson Learnt

Life Lesson Learnt – บทเรียน … การเลี้ยงลูกเด็กพิเศษมีความท้าทายหลายอย่าง

หนึ่งในนั้น คือ การตอบคำถามที่ไม่รู้จบ … ภาษาบ้านๆ คือ เถียงข้างๆคูๆ แล้วอวดฉลาดว่า การถาม และ การแสดงความเห็น เป็นเรื่องที่ถูกต้อง พ่อแม่ต้องใจกว้าง และ อดทนที่จะตอบ (หรือ เถียงด้วยแบบไม่รู้จบ)

Life Lesson Learnt

จะว่าไปมันก็สะท้อนปรากฏการณ์ในสังคมปัจจุบันที่เอาความจริง หรือ ความถูกต้องมาพูดครึ่งเดียว คือ ครึ่งที่ตัวเองต้องการ หรือ มีประโยชน์

ทำให้ผมครุ่นคิดและพยายามตกผลึกเรื่องนี้สั้นๆว่าจะสื่อสารให้เด็กๆรุ่นหลังอย่างไร

เรื่องนี้มันก็เหมือนทุกเรื่องที่มี 2 ปลายที่สุดขั้ว จะไม่พูดเลยฟังอย่างเดียวก็ไม่ดี หรือ พูดจนไม่ฟังคนอื่นเลยมันก็ไม่ดี

ถ้าจะซื้อของใน shopee อยู่แล้ว เข้าทางนี้เลยครับ ผมจะได้ค่าคอมฯ ถือว่าช่วยผมจ่ายค่าเช่า host server ไม่ใช่คลิ๊กดูดเงินแน่นอนครับ ไม่ต้องกังวล

สิ่งที่ผมเรียนรู้ คือ …

การแสดงความเห็น …

… การแสดงความเห็นอะไรนั้นเป็นเรื่องดี

ฝากขายที่หน่อย ค่าคอมฯ 3%

ขาย/ให้เช่า ที่ดิน 81 ตรว. มีน้ำ มีไฟ มีทะเบียนบ้าน มีโฉนด มีรั้วชั่วคราว ถมแล้ว ใกล้ตลาดพลูทรัพย์ ปทุม หน้ากว้าง 15 ม. ยาว 21 ม. (โดยประมาณ) ราคาโทรฯมาคุยกันครับ

แผนที่ รูปภาพ และ รายละเอียด ตามลิงค์นี้ครเบ
https://nongferndaddy.com/land-sales-81-wa-prathumthani/

… แต่การรู้ว่าจะแสดงความเห็นเมื่อไร และ อย่างไร เป็นเรื่องที่ฉลาด

… แต่ที่ฉลาดกว่า คือ รู้ว่าเมื่อไรควรหยุดแสดงความเห็น

เมื่อถูกถาม …

… การตอบเร็วไม่แปลว่าตอบถูก

… การตอบถูก ไม่สำคัญเท่ากับรู้ว่าควรตอบเมื่อไร และ ตอบอย่างไร

… แต่รู้ว่าควรตอบเมื่อไร ตอบอย่างไร ไม่สำคัญเท่า รู้ว่าเมื่อไรควรไม่ตอบ

… คนที่ฉลาด ไม่ได้วัดที่การตอบคำถามไหนอย่างไร แต่อยู่ที่การตั้งคำถามอะไร

… คนที่ฉลาดจะรู้ว่า ตั้งคำถามเมื่อไร ตั้งคำถามอย่างไร สำคัญกว่าตั้งคำถามอะไร

… แต่คนที่ฉลาดที่สุด คือ คนที่รู้ว่าเมื่อไรควรหยุดถาม

ดังนั้นบทเรียนที่ผมสั่งสมมาจนวันนี้ คือ การรู้ว่าเมื่อไร “ควรหยุด” นี่แหละ คือ ภูมิปัญญา หรือ ที่ฝรั่งใช้คำว่า wisdom

ลองมองไปรอบๆซิครับ ไม่ว่าเรื่องอะไร จะมีแต่การไขว้คว้า การไปข้างหน้า ไม่ว่าจะรักษาโรค อาชีพการงาน การลงทุน การเรียน การใช้ชีวิต แม้กระทั่งผู้เรียกตัวเองผู้อบรมการใช้ชีวิต (life coach) ที่ยังผ่านชีวิตมาได้ไม่ถึงครึ่งชีวิตอายุขัยเฉลี่ยประชากร ก็มักจะโค้ชไปข้างหน้า

ไม่พลาด ข่าวสาร บทความ ความรู้ ประกาศตำแหน่งงานว่าง และ อื่นๆ

กรอก ชื่อ และ อีเมล์ ในแบบฟอร์มข้างล่าง จะมีอีเมล์กลับมาให้ "ยืนยัน" นะครับ การสมัครจึงจะสมบูรณ์ ... อ้อ ... อย่าลืมดูใน junk, trash, spam box นะครับ บางทีระบบมันเอาอีเมล์ตอบกลับไปไว้ที่นั่น

จะมีอีเมล์กลับมาให้ "ยืนยัน" นะครับ การสมัครจึงจะสมบูรณ์ … อ้อ … อย่าลืมดูใน junk, trash, spam box นะครับ บางทีระบบมันเอาอีเมล์ตอบกลับไปไว้ที่นั่น แล้วอย่าลืม mark as not junk or spam ด้วยนะครับ เวลาส่งเตือนคราวหน้า จะได้ไปอยู่ใน in box :)

“ความพยายามอยู่ที่ไหน ความสำเร็จอยู่ที่นั่น” … เราได้ยินมาแต่ยังเป็นเด็กน้อย โตมาเราก็รู้ว่า ประโยคนี้ไม่จริง

การไปข้างหน้า การไขว้ขว้า ไม่ใช่สิ่งผิด ไม่งั้นเราคงไม่มีความเจริญในทุกๆด้านแบบทุกวันนี้

สังเกตุต่อไปว่า ปัญหาทุกวันนี้ คือ การก้าวไปข้างหน้าอย่างไม่รู้จักว่าเมื่อไรควรหยุด

สมัยเรียนวิชาเครื่องกล อ.วิศวกรอาวุโสท่านหนึ่ง ท่านทำวิทยานิพนธ์ปริญญาเอกเรื่อง “การหยุดรถ” … ผมในวัยรุ่นเลือดร้อนฮอร์โมนแรง งงมาก เพราะวิทยานิพนธ์วิศวกรรมส่วนมากจะให้ความสำคัญกับการไปข้างหน้า

ท่านตอบผมว่าอะไรทราบไหมครับ เมื่อผมถาม … ท่านตอบว่า ไม่สำคัญว่ารถจะวิ่งจากจุดหยุดนิ่งไปถึงความเร็ว 100 กม./ชม. ได้ในกี่วินาที แต่สิ่งที่สำคัญกว่า คือ ทำอย่างไร ใช้เวลาเท่าไร ให้รถคันนั้นหยุดนิ่งจากความเร็ว 100 กม./ชม.

แต่ที่สำคัญกว่าใช้เวลาเท่าไรทำให้หยุด (อีกแล้ว) คือ ทำอย่างไรให้หยุดโดยรถไม่เสียหาย และ พร้อมจะออกวิ่งต่อไปได้เหมือนเดิม … นั่นคือ หน้าที่ของวิศวกรรม ในที่สุดแล้ว ที่สำคัญที่สุด คือ ควรหยุดเมื่อไร คนขับ เท่านั้นที่เป็นคนตัดสินใจ

พูดตรงๆ 40 ปีก่อน ผมไม่เข้าใจ ตอนนี้ผมเข้าใจแล้ว …

การเอาเครื่องบินขึ้น (take off) ให้เร็ว ให้สวยงาม การบินให้โฉบเฉี่ยวเร้าใจ สง่างาม รักษาเพดานบินให้มั่นคง จะไร้ค่าไปทันที ถ้าตอนเอาเครื่องลง (landing) ไม่สวย

ทั้งรถทั้งเครื่องบิน ต่อให้หยุดได้ดี ลงจอดได้สวย … สิ่งที่สำคัญที่สุด คือ ควรรู้ว่าเมื่อไรควรเหยียบเบรค หรือ เมื่อไรควรเอาเครื่องลงได้แล้ว

Life look back … คิดๆไปก็แปลก …