เก็บตกมาฝากจากญี่ปุ่น ข้อสังเกตุเล็กๆน้อยๆในบางมุมมอง

• Facebook
• Twitter
• Line

เก็บตกมาฝากจากญี่ปุ่น ข้อสังเกตุเล็กๆน้อยๆในบางมุมมอง – พวกเราทุกคนก็คงเคยอ่านอะไรต่อมิอะไร เกร็ดเล็กเกร็ดน้อย เกี่ยวกับญี่ปุ่นไปเยอะแล้วจากหลายๆบทความ คำบอกเล่า ทีวี รีวิว หรือ ภาพยนตร์ ผมก็คงจะไม่เอามาเล่าซ้ำ แต่จะขอเล่าถึงข้อสังเกตุเล็กๆน้อยๆในบางมุมมองที่ผมคิดว่า น่าจะเอามาคุยให้ฟัง(ในมุมมองของผม)

เก็บตกมาฝากจากญี่ปุ่น

1. ซากุระ @คาคุโนะดาเตะ – บังเอิญได้ผ่านไปที่เมืองนี้ รู้สึกประทับใจมากๆกับเรื่องง่ายที่ชาวญี่ปุ่นเอามาขายกินกันชั่วลูกชั่วหลาน นั้นคือดอกไม้ครับ แค่ดอกไม้จริงๆ ดึงคนเป็นล้านๆทั่วโลกมาที่เมืองเล็กๆแห่งนี้ที่ไม่มีอะไรเลย นอกจากดอกไม้ ทำให้ธุรกิจหลายๆอย่างในเมืองนี้ขับเคลื่อนไปได้ ต้นซากุระเป็นพันๆต้นถูกปลูกไว้ทั้งเมือง และริมแม่น้ำยาวเป็นกิโลๆ ออกดอกพร้อมกัน นึกภาพดูเลยครับ เหมือนเมืองในเทพนิยาย

2. ดอกไม้ที่ปีหนึ่งบานแค่ 7 วัน บานพร้อมกัน โรยพร้อมกัน ด้วยความที่ดอกซากุระบานแค่ 7 วัน จึงเป็นอะไรที่พิเศษ และ เหมือนธรรมชาติได้แอบกระซิบอะไรเรา … อะไรที่อายุสั้นๆ นานๆมาที มาทีหนึ่งก็ไม่นาน มักจะเป็นอะไรที่พิเศษ

ผมเคยคิดเล่นๆว่า ถ้าดอกซากรุระบานทั้งปี มันยังจะมีมนต์ขลังดึงดูผู้คนได้ขนาดนี้ไหม …

3. คนรุ่นหนึ่งปลูกเอาไว้ คนอีกรุ่นหนึ่งใช้ทำกิน … ย้อนกลับมาดูบ้านเราบ้าง บ้านเราก็มีอะไรที่คล้ายๆแบบนี้ไหม คำตอบมีมากมาย

แต่คำถามที่ควรถามตัวเราคือ แล้วคนรุ่นเราปลูก(หรือทำ)อะไรไว้เป็นมรดกให้คนอีกรุ่นได้ใช้ทำกินไหม ผมก็เคยคิดเล่นๆอีก ถ้าหาต้นชมพูพันธุ์ทิพย์มาปลูกริมคลองอะไรสักคลองให้ยาวๆสัก 2 กิโลเมตร หรือสัก 10 – 20 ไร่ เราก็คงได้อะไรที่ไม่ต่างกับซากุระที่คาคุโนะดาเตะ

4. ฮิตาชิซีไซด์พาร์ค (Hitachi Seaside Park) และ ทุ่งดอกไม้ชิบะซากุระ … เป็นเรื่องดอกไม้อีกครับ ทั้งสองที่เหมือนกันคือเป็นทุ่งดอกไม้ที่ใหญ่มากๆ มีดอกไม้หลายชนิดสีสรรสวยงามมาก

ทั้งสองที่ต่างกับซากุระที่คาคุโน๊ะดาเตะตรงที่ คนรุ่นนี้สร้างและคนรุ่นนี้ใช้ทำกิน ในขณะที่ซากุระที่คาคุโน๊ะดาเตะ คนรุ่นก่อนปลูกไว้ และรุ่นต่อรุ่นได้ใช้ทำกิน แต่ทั้งสองที่ก็เหมือนกันในแง่ที่ ขายดอกไม้กิน …

อืม … มันง่ายอย่างนั้นเลยหรือ คนเข้าคิวยาวเหยียด เป็นหมื่นๆคนต่อวัน มาเดินดูดอกไม้ ถ้ามันง่ายอย่างนั้น ทำไมเราไม่ทำบ้าง บ้านเราก็มีไม้ดอกมากมาย สวนสาธารณะต่างๆเราก็มีมากมาย ผู้เชี่ยวชาญเรื่องการปลูกดอกไม้บ้านเราก็ไม่แพ้ใครในโลก

ถ้าเดินชมตอนกลางวันมันร้อน มันไม่ชิวเหมือนที่ญี่ปุ่น ติดไฟเข้า แล้วเปิดสวนตอนกลางคืน เก็บตังค์ถูกๆให้คนเข้ามาถ่ายรูปกันก็ฟินสุดๆ ใครมีทุนมีที่เอาไอเดียไปทำได้เลย ผมเชื่อเหลือเกินว่า ขายได้ เนเธอแลนด์ขายทิวลิป ญี่ปุ่นขายซากุระ(และอีกสารพัดดอก) ทำไมไทยจะขายดอกอะไรสักดอกไม่ได้

5. ความงามที่กล้าหาญ … ในทุ่งที่มีแต่ดอกไม้สีแบบนี้ … @ฮิตาชิซีไซด์พาร์ค

 

ผมเจอดอกไม้ดอกนี้ … เธอช่างกล้าหาญเหลือเกิน

เหมือนธรรมชาติกำลังจะบอกอะไรเราบางอย่างไหมครับ ท่ามกลางสิ่งที่มนุษย์กำหนดให้เป็นให้ได้อย่างใจมนุษย์ แต่ธรรมชาติก็ยังสร้างความแตกต่างที่ กล้าหาญ และ งดงามขึ้นมาท่ามกลางความอหังการของเรา

6. มรดกโลก ชิราคาวาโกะ (Shirakawago) …

เออ … คือ มันคือ หมู่บ้านโบราณครับ เป็นมรดกโลก เดินเข้าไปเหมือนตกเข้าไปอยู่ในปีนั้นๆของที่นั่น (จากภายนอกนะครับ เพราะภายในก็มีสิ่งอำนวยความสะดวกสบายของยุคปัจจุบัน)

ไม่ต้องบรรยายมาก ไปหาอ่านเอาตามรีวิวที่เที่ยวเอา

แต่ที่จะชวนคิดสะกิดใจคือ หมู่บ้านแบบนี้ ประเทศเรามีเพียบเลยครับ ถ้ารัฐฯโดยกระทรวงการท่องเที่ยวส่งเสริม บริหารจัดการดีๆ ผมว่านะ งดงามและน่าดึงดูดไม่แพ้ที่นี่เลย ถ้าติดที่อากาศร้อนอีก ก็ติดไฟเข้า แล้วโปรโมทเป็นที่เที่ยวตอนกลางคืน คือ ขายกลางวันไม่ได้ ก็ขายกลางคืน

ถ้าไม่สามารถอยู่ได้ด้วยตัวเอง รัฐฯก็สามารถเข้าไปอุดหนุนให้อยู่ได้ ต้อนรับนักท่องเที่ยว โดยไม่กระทบวิถีชีวิตของคนในหมู่บ้าน ทั้งหมดทั้งหลายทั้งปวงมันอยู่ที่เทคนิคการบริหารจัดการทั้งนั้น

สรุปว่า ผมชวนคุยอะไรเนี้ย คุยอยู่สองเรื่อง ดอกไม้ กับ หมู่บ้านโบราณ …

ผมกำลังจะชี้ให้เห็นว่า ในอีกด้านหนึ่งของญี่ปุ่นที่เราคิดว่าเขาขายสินค้าและบริการทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี (ที่เราบอกว่า โอ๊ยยยย เราไปแข่งด้วยไม่ได้หรอก) แต่อีกด้านของเขา เขาก็ขายอะไรที่เบสิกๆ ง่ายๆ เช่นปลูกดอกไม้ให้คนดู เอาหมู่บ้านเก่าๆมาให้คนเดินดู ที่เราไม่สามารถบอกได้ว่า โอ๊ยยยย ฉันทำไม่ได้

… แต่ทำไมฉํนไม่ทำ … น่าคิด

ปล. รูปทั้งหมดผมเอามาจากกูเกิลนะครับ ผมถ่ายเองไม่ค่อยสวย ไม่ได้จะนำเสนอรูปเท่าไร (หาดูได้เองมากมาย สวยๆกว่าผมถ่ายอีก)

• Facebook
• Twitter
• Line