เจาะชีวิตคนบนแท่น ตอนที่ 9 ฐานสนับสนุนสงขลา – ข่าว

 

‘C’est la soupe qui fait le soldat.’

เวอร์ชั่นภาษาอังกฤษคือ “An army marches on its stomach”  แปลเป็นภาษาไทยที่เรารู้จักกันดีว่า … กองทัพเดินด้วยท้อง

เจ้าของวาทะอมตะทางการทหารนี้ไม่ใช่ใครที่ไหน วาทะนี้เป็นของท่านนายพลนโปเลียนมหาราชแห่งกองทัพฝรั่งเศษอันเกรียงไกร แสดงวิสัยทัศน์อันเฉียบขาดที่ให้ความสำคัญกับการพลาธิการ หรือพูดง่ายๆภาษาบ้านๆคือ ได้แก่การขนส่งลำเลียง เสบียงอาหาร, เสื้อผ้า, อาวุธยุทโธปกรณ์ ฯลฯ ไปสู่แนวรบ

สัจจะธรรมทางการสงครามนี้ได้รับยืนยัน(และให้บทเรียนอันเจ็บปวดกับนายพลที่ดูแคลนการพลาธิการ)มาโดยตลอดในทุกประวัติศาสตร์ของมหาสงคราม ตั้งแต่ยุคตำนานเทพเจ้ากรีซรบกันเอง (555) สามก๊ก ครูเสด ไล่มาจนถึง สงครามเวียดนาม สงครามอัฟกานิสถาน สงครามอ่าวเปอร์เซีย และ จะมีอีกหลายๆสงครามเท่าที่มนุษย์ยังไม่หยุดความโลภในทรัพยากรที่ไม่ใช่ของตัวเอง

… อ้าว ไปไหนไกลเลย อารัมภบทซะ 🙂

กำลังจะโยงมาถึงเรื่องที่พี่ใหญ่สผ.นำเสนอกันในตอนที่ 9 นี้ ซึ่งต้องให้ความดีความชอบแก่ผู้ที่วางโครงเรื่องในซีรี่ย์นี้ที่ถ้าไม่โชว์เรื่องนี้สักตอนแล้ว ผมคนนึงล่ะที่จะชูมือโชว์จั๊กแร้ (ที่ไม่ขาวเนียนราวตูดเด็ก) ประท้วงแทนเพื่อนพี่น้องร่วมห่วงโซ่กรรม(กร)

ต่อให้หน้างานนอกชายฝั่งเก่งกาจปานเทวดา วิทยายุทธขั้นเทพแค่ไหน ถ้าไม่มีอาหาร วัสดุ อุปกรณ์ น้ำมันเชื้อเพลิง น้ำกิน น้ำใช้ อะไหล่ โอ้ย สารพัด ไม่มีกองกำลังส่งไปสนับสนุนก็ตายหยั่งเขียดแน่นอน

คิดดูก็แล้วกัน ขุดหลุมกัน เฉลี่ยๆกลมๆ หลุมล่ะ 5 วัน ต่อ 1 แท่นเจาะฯ (เดือนล่ะ 6 หลุมต่อ 1 แท่นเจาะฯ) มีทั้งอ่าวเหมารวมกันกลมๆทุกเจ้าทุกยี่ห้อ 10 แท่นเจาะฯ ปาเข้าไป 60 หลุมต่อเดือน ต้องใช้เหล็ก ใช้ปูน ใช้น้ำ น้ำมันเชื้อเพลิง และ ข้าวของอื่นๆเท่าไร

ไหนจะคนอีกล่ะ 10 แท่นเจาะฯ POB (People On Board) เสกไปกลมๆ แท่นเจาะฯล่ะ 100 คน ปาไป 1000 คนทั้งอ่าว อ้อ แท่นผลิตน้อยใหญ่อีก หลับตานึกคร่าวๆแบบเหมาทุกเจ้า ก็ 10 แท่น แท่นผลิตนึงก็ราวๆ คร่าวๆเฉลี่ยแท่นเล็กแท่นใหญ่ เอ้า … แท่นผลิตล่ะ 150 คน ก็โน้นแหละ 1500 คน รวมทั้งแท่นผลิตแท่นเจาะทั้งอ่าว 2500 คน นี่คร่าวๆนะ ไม่นับพวกเรือสนับสนุน แพที่พักอาศัย FSO (Floating Storage and Offloading Unit) และ อื่นๆที่ลอยอยู่ในอ่าวฯ อีกล่ะ

คิดดูว่าอาหารวันล่ะกี่ตัน และ อื่นๆอีกมาหมายที่กองพลาธิการของทุกบ.ต้องรับผิดชอบกัน เอาใจพวกผมไปเลยครับ ไม่มีพวกคุณ พวกผมก็ทำอะไรไม่ได้ …

รู้เขารู้เรารบ ร้อยครั้งชนะร้อยครั้ง เหมือนในสงครามสามก๊ก การตัดกำลังกองพลาธิการย่อมทำให้กองทัพเป็นง่อย

บางฝ่ายก็ใช้วิธีเดียวกันนี้กับเรา … !!

กลับมาดูเรื่องรายการเจาะชีวิตฯของเราต่อกันดีกว่า ตอนที่ 9 นี้ รายการฯนำเราไปเยี่ยมหลังบ้าน หรือที่ทางการทหารเรียกว่าหน่วยพลาธิการนั้นเอง ในการทำงานนอกชายฝั่งนั้น เรื่องฐานส่งกำลังสนับสนุนนี้สำคัญมากๆที่จะกำหนดความเป็นความตายทางธุรกิจของโครงการ

ด้วยความที่ฐานสนับสนุนนี้มีผลประโยชน์ต่อเนื่องมากมาย ทั้งการจ้างงาน ภาษี เศรษฐกิจท้องถิ่นเกี่ยวเนื่อง รวมไปถึงกิจการเจ้าพ่อเจ้าแม่ทั้งหลาย ยังไม่นับเรื่องอิทธิพลทางการเมือง

ดังนั้นหลายๆครั้งการต่อรองว่าจะให้ฐานสนับสนุนอยู่ที่ประเทศใครในกรณีที่ 2 ประเทศที่(จำใจ)พัฒนาแหล่งปิโตรเลียมร่วมกัน(เพราะตกลงเส้นเขตแดนทางทะเลกันไม่ได้) มักยกขึ้นมาเป็นข้อต่อรอง ยื่นหมูยื่นแมวเรื่องผลประโยชน์เสมอๆ เช่น ประเทศก.จะเอาฐานสนับสนุนมาไว้ที่ประเทศตัวเอง จะต้องให้ประโยชน์อะไรสักอย่างคืนประเทศข.ไปบ้าง แลกกัน อะไรทำนองนั้น

ผมไม่ได้หลุดปากบอกชื่อประเทศใช่ไหมครับว่าประเทศอะไรกับประเทศอะไร … โอเค … งั้นดีแล้ว ผมรอด 555 🙂

กลับมาที่รายการ … รายการนำเสนอทั้งส่วนที่เป็นท่าเรือ หอบังคับการ โกดังเก็บของ พื้นที่เก็บท่อ และ วัสดุต่างๆ ถ้าเป็นทางการทหารนะครับ หย่อนระเบิดลงที่นี่ที่เดียว จบเห่เลยครับ ไอ้ที่อยู่นอกชายฝั่งก็จะเดี้ยง ทำอะไรไม่ได้แน่นอน รอวันหยุดงาน เพราะไม่มีของใช้ของกิน จะไม่มีแม้แต่กระดาษเช็ดก้น

ฐานสนับสนุนเนี้ยราคาไม่ใช่บาทสองบาท สร้างขึ้นมาแล้ว มักจะต้องสร้าง “เผื่อ” เอาไว้ขายบริการให้บ.อื่นๆที่ได้สัมปทานขนาดเล็กหรือระยะเวลาสัมปทานไม่นานด้วย ขายอะไรนะเหรอ ก็ขายน้ำ ขายน้ำมันเชื้อเพลิง ให้เช่าเครน รถยก รถบรรทุก เช่าที่จอด รับจ้างเทขยะจากเรือไปกำจัด ฯลฯ เป็นธุรกิจอิสระทำเงินกลายๆไปเลย 🙂

ในคลิปกล่าวถึงขนาดเรือ 500 ตันกรอส เป็นแฟนเว็บผมต้องได้ความรู้ติดไปบ้าง งั้นวันนี้มารู้จักตันกรอสกันว่าว่ามันคืออะไร

นั่นแหละครับ เป็นศัพท์ชาวเรือที่น่าสับสนมากๆสำหรับพวกเราชาววิศวกร เพราะตันเป็นหน่วยวัดมวล ซึ่งเท่ากับ 1000 กิโลกรัม แต่ตันกรอสเป็นหน่วยวัดปริมาตรทั้งหมดของตัวเรือ โดย 1 ตันกรอสเท่ากับ 100 ลบ.ฟุต ในคลิปพูดถึงเรือขนาด 500 ตันกรอส ก็คือมีปริมาตร 500,000 ลบ.ฟุต

ไหนๆก็ไหนๆมารู้จักตันสุทธิหรือตันเน็ท (NT) ซึ่งก็คล้ายๆกับตันกรอส แต่วัดแค่ปริมาตรที่ใช้บรรจุสินค้า ผมเป็นชาวแท่นฯ ไม่ใช่ชาวเรือ ที่รู้เนี้ย ก็จำขี้ปากพี่ๆน้องๆกัปตันมาฝอยมาโม้ให้ฟัง รู้แค่นี้แหละครับ ถามผมมากกว่านี้ก็ใบ้รัปทาน 555

มาถึงตอนนี้หลายคนคงสงสัยว่าแล้วถ้าจะหยุดการปฏิบัติงานนอกชายฝั่งของเชฟรอน จะต้องเอาระเบิดไปหย่อนที่ไหน เอ๊ย สงสัยว่าฐานสนับสนุนฯของเชฟรอนอยู่ที่ไหน ฐานฯของเชฟรอนมีอยู่ 2 ที่ครับ คือ ที่จังหวัดนครศรีธรรมราช กับ สัตหีบ ครับ ที่ฐานฯอยู่เหนือขึ้นไป ก็ด้วยเหตุผลง่ายๆครับ พื้นที่แหล่งเอราวัณ เบญจมาศ ปลาทอง ไพลิน ฯลฯ อยู่ในอ่าวไทยตอนเหนือๆขึ้นไป ดังนั้นก็สมเหตุผลเรื่องระยะการเดินทาง เวลาการเดินทาง และ ค่าใช้จ่ายที่จะมีฐานส่งกำลังบำรุงอยู่ทางเหนือๆขึ้นไป

ตามเคยครับ หยอดตบท้ายให้ความรู้แกมชี้แจงเรื่องข่าวทาร์บอล หรือ เจ้าก้อนน้ำมันที่ครั้งหนึ่งขึ้นมาเกยหาด ตอนนั้นตกอกตกใจไปกันใหญ่ ทั้งสื่อทั้งผู้รู้จริง(บ้างไม่จริงบ้าง – ที่ภายหลังหน้าแหกหมอไม่รับเย็บ) เรียงหน้ามาบอกว่า รั่วออกจากหลุมผลิตก๊าซ

เออ … หลุมผลิตก๊าซน่ะ ไม่มีน้ำมันออกมาหรอกครับ อยากเก่งก็มีก๊าซธรรมชาติเหลว (condensate หรือ เราเรียกชื่อเล่นกันว่า condy ออกเสียงว่า คอนดี้) ติดปลายหมัดปลายนวมออกมา ทำไมผมมั่นใจหนักหนา ก็เพราะแหล่งหินของที่ผลิตก๊าซมันร้อนน่ะครับ โดยธรรมชาติแล้วน้ำมันมันไม่อยู่ร่วมด้วยหรอกครับ มันแปลงกายเปลี่ยนสภาพเป็นก๊าซไปตั้งแต่หลายร้อยล้านปีก่อนนู้นนนนนนแล้ว

เหมือนป้าเอาหม้อตั้งบนเตาแก๊สที่เกิดทิ้งไว้นานจนในหม้อไม่มีน้ำแกงอะไรแล้ว(เพราะมันระเหยไปหมด) แล้วป้าเดินไปฉี่แล้วเดินกลับมาที่เตาแก๊ส เห็นน้ำหกอยู่ข้างเตาแก๊สแล้วป้าบอกว่า นั่นไงๆ น้ำนั่นหกมาจากในหม้อ … ป้าๆ ในหม้อน่ะมันร้อนจนไม่มีน้ำสักหยด แล้วน้ำมันจะหกมาจากในหม้อได้ไง (ว่ะ ป้า)

ก็หลานซื่อบื้อของป้านั่นแหละ ซุ่มซ่ามรินน้ำไม่ลงแก้ว แล้วมันก็หกอยู่ข้างเตาฯ ป้าฉี่เสร็จกลับมาเห็นก็มโนเอา (หรือหลานมาแหกตาป้า) ว่าน้ำหกมาจากในหม้อ … โถ ป้านะป้า …

ผมไม่ได้หลุดปากบอกชื่อป้าชื่อหลานไปใช่ไหมครับ … โอเค … งั้นดีแล้ว ผมรอด 555 🙂

จบข่าว ….

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *