เจาะชีวิตคนบนแท่น ตอนที่ 5 : เบื้องหลังคนบนแท่น 1 – ข่าว

ตอนที่ 5 นี้มีอยู่ 2 เรื่อง คือ เรื่องกิน กับ เรื่องนอน มีตอนท้ายแถมประชาสัมพันธ์นิดๆว่าจะระบบประมูลแบบไหน ปตท.สผ.ก็พร้อมเสมอ

ดูตอนนี้แล้วก็อดคิดถึงความหลัง กับ อดคิดเทียบขนาดกับแท่นขุดฯไม่ได้

คุยให้ฟังไว้ตรงนี้ก็แล้วกัน จะได้เห็นภาพว่า แท่นขุดเจาะฯต่างการแท่นผลิตตรงไหน จริงแล้วก็ไม่ต่างมาก แท่นผลิตเป็นเหมือนโรงงาน ตั้งอยู่กับที่ แต่แท่นขุดเจาะฯเป็นเหมือนไซด์ก่อสร้าง ขนาดเล็กกว่าเยอะ และ เคลื่อนที่ได้

เรื่องจำนวนคน (เราเรียกย่อๆว่า POB ย่อมาจาก People On Board) ไม่หนีกันมาก แท่นผลิตจะมีคนมากหน่อย ราวๆ 120 – 150 คน จำนวนคนจะคงที่ไม่กระเพือมมาก ยกเว้นตอนมีงานซ่อมบำรุงตามกำหนดเวลา อาจจะมีคนแปลกหน้า มาดูแลช่วยเสริม

แท่นขุดเจาะฯเราจะมีคนน้อยกว่า ราวๆ 80 – 120 ขึ้นกับจังหวะนั้นแท่นขุดเจาะฯทำอะไร เช่น ถ้ากำลังทดสอบหลุม (Well Testing) ก็จะคนเยอะหน่อย

เรื่องพื้นที่อยู่อาศัย (accommodation เราเรียกย่อๆว่า accom) แท่นขุดเจาะฯเราเล็กกว่าเยอะ ดังงนั้นพื้นที่อยู่อาศัยต่อจำนวนคนเราน้อยกว่า ทำให้บรรยากาศเราอยู่กันแบบญี่ปุ่นๆ หรือ แบบเรือดำน้ำ 555 คือ ใช้พื้นที่กันอย่างมีประสิทธิภาพสูงสุด 🙂

อีกเรื่องที่ผ่านไม่ได้คือความเป็นเจ้าของ แท่นผลิตเป็นของบ.น้ำมัน (ในที่นี้คือปตท.สผ.) แต่แท่นขุดเจาะฯ เป็นของผู้รับเหมา (บ.แท่น หรือ rig company) บ.น้ำมันเช่ามาอีกที สัญญาเป็นช่วงเวลาไป ขึ้นกับว่ามีงานให้ขุดมากน้อยในแต่ล่ะโครงการ ดังนั้นการบริหารจัดการ การลงทุนสร้างสิ่งอำนวยความสะดวกก็จะแตกต่างกัน อารมณ์ บ้านเช่า กับ บ้านตัวเอง นั่นแหละครับ

อาหารการกินและการดูแลรักษาความสะอาดก็ใช้บริการผู้รับเหมาช่วง (service company หรือ contractor) เหมือนกันๆ เราเรียบ.กลุ่มนี้ว่า catering company ขึ้นกับว่าบ.ไหนจะประมูลได้ กี่ปีๆ ก็ว่ากันไป ดังนั้น คุณภาพ และ บริการก็ขึ้นกับว่า ใครประมูลได้ ในราคาเหมาต่อหัวเท่าไร สเป๊กอาหารและบริการเป็นอย่างไร

อาหารมีให้กิน 4 + 4 มื้อ คือ มื้อหลัก 4 กับ ระหว่างมื้ออีก 4 กินกันอ้วนเลยครับ ยิ่งใส่ชุดหมีหลวมๆกันทั้งวันนี่ กินกันเอวงอกไม่รู้ตัวเลย อิอิ ใครคุมน้ำหนักคุมอยู่นี่ ทำใจยากครับ ของฟรี กินกันไม่อั้น น้องๆน.ศจบใหม่ไปทำแท่นขุดเจาะฯนี่ จากตัวเล็กๆ ไปไม่กี่รอบ (เราเรียก hitch) เข้าออฟฟิตมาทีนี่ แก้มอวบ เอวบวมกันทุกคน อยู่ไปปีนึงนี่ จำไม่ได้เลย

อาหารการกินสมัยนี้อย่างที่คลิปบรรยายน่ะครับ สบายมากอยากกินอะไรล่ะ มีให้หมด อาหาร 4 ภาค จัดไป อยู่บ้านยังไม่ได้กินขนาดนี้เลย (เมียทำ 555) ไม่เหมือนสมัยนู้นนนน (เอาล่ะ คนแก่กำลังจะรื้อฟื้นความหลัง) สมัยผมไปทำมาหากินบนแท่นขุดเจาะฯตปท. ต้องหอบหิ้วอาหารแห้ง พริกแห้ง น้ำพริก น้ำปลา ไปแก้ขัด แก้คิดถึงบ้าน ไม่ใช่อดอยากหรอก กินอาหารท้องถิ่นเขา กินอาหารฝรั่ง วันแรกๆมันก็โอเคหรอก เลย 7 วันแล้วก็นะ มันก็คิดถึงพริกน้ำปลาซอยหอมบีบมะนาวเนอะ

ถ้าต้องการอาหารพิเศษตามความต้องการของศาสนา เช่น มังสวิรัติ หรือ ฮาลาล ผมเชื่อว่าทุกแท่นฯมีให้บริการครับ

การเก็บรักษาอาหารก็เริ่ด สดจ้า มาทุกอาทิตย์ มีหนหนึ่งผมเคยไปรับจ๊อบอยู่แท่นเจาะฯในน่านน้ำนึง ไม่บอกว่าที่ไหน นานแล้วล่ะ เขามีวิธีรักษาความสดของอาหารได้เยี่ยมมากเลยครับ ส่งไก่ขึ้นมาเป็นๆเลยครับ กั้นคอกเลี้ยงกัน เชือดกันบนแท่นฯ ปลาก็ขึ้นมาเป็นตู้ๆ หมายถึงตู้ปลานะครับ ว่ายกันไหวๆ สดจริงไรจริง

เรื่องการเป็นอยู่สบายครับ อย่างน้อยก็ไม่ต้องโดนแม่อีหนูตะโกนให้ไปซักผ้า ถูบ้าน ล้างจาน ขัดห้องน้ำ 555

แล้วที่ชอบบอกเมียนักว่าติดต่อไม่ได้นะ (แต่ไลฟ์สดกับกิ๊กทุกคืน) ในคลิปยืนยันชัดครับ สมัยนี้มี wifi กันแล้วทุกห้อง แต่ความเร็ว wifi นี่ไปว่ากันอีกทีนะ เอ้า แต่อย่างน้อยก็ต้องใช้ line ใช้ FB ได้บ้างเป็นพื้นๆล่ะ แต่ดูหนัง ดูยูทูบยาวๆออนไลน์ หรือ โหลดอะไรเยอะๆก็อาจจะเกิดความจำเป็นไปหน่อย

ที่ว่านั่นคือแท่นผลิตบงกชใต้ซึ่งเป็นของบ.น้ำมัน จะทำอะไรยังไงก็ได้ ก็บ้านของเขา โยงกลับมาที่แท่นขุดเจาะฯ มันเป็นบ้านเช่า เรื่อง wifi หรือ internet นี่ก็แล้วแต่ประมูลมาจะได้บ.อะไร มีกำหนดไวในสเป็คตอนประมูลไหมว่าจะให้เรื่องนี้หรูแค่ไหน ก็ว่ากันไปเป็นแท่นๆไป แต่สมัยนี้ ผมเชื่อว่าโดยพื้นฐานแล้วน่าจะมีกันหมดทุกแท่นเจาะฯ แต่อาจจะจำกัดบริเวณ หรือ เวลา จำนวน ปริมาณการใช้งาน ความเร็ว แบ่งชั้นวรรณะ อะไรยังไงก็ว่าไป

ก่อนจากกันตอนนี้ พูดถึงเรื่องกินอยู่นี้ก็อดเล่าประสบการณ์หนึ่งให้ฟังไม่ได้

ในคลิปบรรยายว่ามีอาหารมาส่งทุกๆสัปดาห์ แต่ถ้าคลื่นลมแรงก็อยู่ได้ถึง 2 สัปดาห์ นั่นคือ น้ำมือธรรมชาติ แต่ถ้าเป็นน้ำมือคนด้วยกันเล่นกันเองล่ะ ไม่บอกนะว่าว่าน่านน้ำไหนประเทศอะไร

ตอนนั้นมีการปลุกระดมคนในพื้นที่ (โดยใครก็ไม่รู้ ก็คงคนหน้าเดิมๆแหละ) ประท้วงปิดท่าเรือสนับสนุน ปิดฐานจอด ฮ. ซะงั้น แท่นผลิต แท่นขุดเจาะฯ เรือสนับสนุน และ อีกหลายๆชีวิต คนเป็นพันๆคน อยู่นอกชายฝั่ง

ถึงตอนนั้นผมได้เห็นน้ำจิตน้ำใจคนร่วมวิชาชีพกัน ผ่านไป 2 อาทิตย์ ก็เริ่มได้ยินการขอความช่วยเหลือแบ่งปันกัน อาหาร น้ำจืด น้ำมัน เรื่อยไปจนถึงผงซักฟอก น้ำยาล้างจาน

แต่แท่นฯทุกแท่นฯก็ยังทำงานนะครับ แท่นผลิตฯก็ยังคงส่งปิโตรเลียมลงท่อเข้าฝั่ง แท่นขุดเจาะฯก็ยังขุดต่อไป เรือสนับสนุนก็ยังทำหน้าที่ของตัวเองไป ไม่มีใครหยุดงาน ในแท่นของที่ผมอยู่ตอนนั้นเราคุยกันว่า เราจะเจาะกันจนน้ำมันดีเซลหยดสุดท้าย ไม่มีน้ำมันใส่เครื่องปั่นไฟนั่นแหละ ถึงจะหยุด (เรื่องกินเราไม่กลัว เรามีเบ็ดตกปลา 555)

เราอยู่กันได้ครับ 1 เดือนเต็มๆ ไม่มีอาหารเข้ามาสักตู้ มีแต่ฮ.ที่ (ท่านผู้ประท้วง) ยังกรุณาให้ให้ผลัดเปลี่ยนคนกลับบ้านตามตารางการผลัดเปลี่ยนคน (crew change ฮ.)

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *