In search for oil in sea of dead by little people of China – วันนี้จะพาไปรู้จักแหล่งปิโตรเลียมที่โหดที่สุดในด้านการสำรวจและผลิตแหล่งหนึ่งในประเทศจีน
Taklamakan Desert
makan เป็นภาษาเปอร์เซีย แปลว่า พื้นที่ หรือ สถานที่ ส่วนคำว่า Takla มีที่มาไม่ชัดแจ้งนัก
สมมุติฐานหนึ่งบอกว่า ภาษาอุยกูร์ ยืมคำว่า Takla มาจากคำว่า ตาร์ก (tark) ในภาษาเปอร์เซีย ซึ่งแปลว่า การทิ้งให้อยู่คนเดียว ตามลำพังไว้ข้างหลัง
อีกสมมุติฐานหนึ่ง บอกว่า Takla เป็นคำโบราณมาจาก คำว่า ตา-ก-รา (taqlar) ในภาษาที่สาบสูญไปแล้วภาษาหนึ่งที่ชื่อว่าภาษาเตอร์กิค (Turkic) ซึ่ง taqlar แปลว่าซากปรักหักพัง
สมมุติฐานสุดท้าย ว่ากันว่า คำนี้มาจากชื่อชนเผ่าพื้นเมืองในแอ่งทาริม (Tarim Basin) ที่ชื่อชาว โตกาเรี่ยน (Tocharian) ซึ่งก็จะแปลว่าที่ของชนเผ่าโตกาเรี่ยน
อย่างไรก็ตามเรื่องเล่าขานต่อๆกันมาบอกว่าคำว่า Taklamakan แปลว่า ที่ซึ่ง(ถ้าไปแล้ว)ไม่สามารถกลับมาได้ – place of no return
ดังนั้น ไม่ว่าจะแปลว่าอย่างไร ก็ดูเหมือนว่าไม่น่าจะไปเยี่ยมเยียนสักเท่าไร 555 🙂
In search for oil in sea of dead by little people of China
แล้วทะเลทรายทากลามากันมันอยู่ที่ไหนกันนะ
ไปดูรูปพรรสัณฐานเชิงเปรียบเทียบกันหน่อยว่า มันใหญ่ขนาดไหน
พื้นที่ของทะเลทราย Taklamakan อยู่ที่ราวๆ 337,000 ตร.กม. ก็ราวๆ 66% ของประเทศไทย (หรือ 2 ใน 3 นั่นเอง)
ส่วนแอ่งทาริม (Tarim basin) ที่เป็นบ้านของทะเลทรายนี้มีขนาดกว้าง 400 กม. ยาว 1000 กม. (400,000 ตร.กม. หรือ 78% ของพื้นที่ประเทศไทย )
อีกนัยหนึ่ง ทั้งแอ่งทาริม เป็นทะเลทรายทากลามากันซะ 377/400 = 94%
มาดูตัวเลขปิโตรเลียมต่างๆเชิงเปรียบเทียบกัน
ตัวเลขทั้งหมดผมนำมาจากบทความนี้นะครับ
มดงานผู้ร่วมไล่ล่า ‘น้ำมัน’ กลาง ‘ทะเลแห่งความตาย’ ในจีน
คลิ๊กลิงค์ข้างบนนะครับ เพื่ออ่านบทความเต็มๆ
บ่อน้ำมันทาริม (Tarim Oilfield) พบแหล่งก๊าซที่สามารถผลิตก๊ซธรรมชาติ 5.25 แสนลูกบาศก์เมตร และ น้ำมัน 1,610 ลูกบาศก์เมตรต่อวัน
เทียบเล่นๆกับการผลิตของเราทั้งประเทศ จริงๆก็เทียบไม่ได้หรอก มันคนล่ะไซด์ ของเขาแค่บ่อ(หลุม)เดียว แต่แค่อยากจะให้เห็นภาพ
กลมๆ การผลิตก๊าซของเรา 3000 ล้าน ลบ.ฟุต ต่อวัน
5.25 แสนลูกบาศก์เมตร ต่อวัน ก็ราวๆ 525,000 x 3.281 x 3.281 x 3.281 = 18.54 ล้าน ลบ.ฟุตต่อวัน
3000 / 18.524 = 162 เท่า เฮ …
แต่มาดูเทียบเท่าน้ำมันดิบกัน ของเขา 1,610 ลูกบาศก์เมตรต่อวัน
1 ลบ.ม. = 6.28981 บาร์เรล
1610 x 6.28981 = 10,126.6 บาร์เรลต่อวัน เทียบกับเรา 104,688 บาร์เรลต่อวัน ไม่ต้องหารล่ะ ก็แค่ 10% ของเราโดยประมาณ
แต่ถ้าเทียบกับ สิริกิตต์ทั้งแหล่งเราผลิตได้ 27,414 บาร์เรลต่อวัน แบบว่า 2.7 หลุมของเขาเท่ากับ สิริกิตต์เราทั้งแหล่ง … !
ขณะเดียวกันข้อมูลจากสำนักงานสถิติแห่งชาติจีน (NES) ระบุว่าจีนผลิตก๊าซธรรมชาติ 1.88 แสนล้านลูกบาศก์เมตร และน้ำมันดิบ 195 ล้านต้นในปี 2020 เพิ่มขึ้นร้อยละ 9.8 และร้อยละ 1.6 ตามลำดับ เมื่อเทียบปีต่อปี
กรมเชื้อเพลิงธรรมชาติ ยังไม่ออกรายงานประจำปี 2563 (2020) เลยครับ ก็เลยยังไม่มีตัวเลขอย่างเป็นทางการ แต่ผมเอาของปี 2562 (2019) มาเทียบก็แล้วกัน (โดยทอนของจีนกลับไปที่ปีเดียวกันด้วยร้อยล่ะในข่าว)
การผลิตของจีนในปี 2019
ก๊าซธรรมชาติ 1.88/1.098 แสนล้านลูกบาศก์เมตร ก็เท่ากับ 1.88/1.098 x 3.281 x 3.281 x 3.281 = 60.5 แสนล้าน ลบ.ฟุต
60.5 แสนล้าน / 1,134 พันล้าน (ของเรา) = 5.34 เท่า
น้ำมันดิบ 1 ตัน = 7.33 บาร์เรล
ในปี 2019 จีนผลิตน้ำมันดิบได้ 195/1.016 ล้านตัน = 195/1.016 x 7.33 = 1407 ล้านบาร์เรล
1407 ล้าน / 46.27 ล้าน (ของเรา) = 30.4 เท่า
น้ำมันและก๊าซในทะเลทรายทากมากันนั้นยังมีให้ขุดเจาะขึ้นมาอีกมาก โดยเมื่อปี 2020 บ่อน้ำมันทาริมสามารถผลิตน้ำมัน 30.8 ล้านตัน
เอาแค่แหล่งในทะเลทรายอย่างเดียว (ถ้าใช้อัตราส่วนลดเดียวกัน) ในปี 2019 ก็จะผลิตได้ 30.8/1.016 x 7.33 = 222 ล้านบาร์เรล ก็ราวๆ 222/46.27 = 4.8 เท่าของเรา
บ่อน้ำมันทาริมได้พัฒนาแหล่งน้ำมันและก๊าซขนาด กลาง-ใหญ่ 32 แห่ง ทั่วทะเลทรายทากลิมากันตลอดระยะเวลากว่า 30 ปีที่ผ่านมา โดยอาศัยความช่วยเหลือจากเหล่าคนงานสำรวจทางธรณีฟิสิกส์ปริมาณสำรองน้ำมันและก๊าซที่พิสูจน์แล้วของแหล่งน้ำมันและก๊าซเหล่านั้นสะสมอยู่ที่ 2.77 พันล้านต้น คิดเป็นผลผลิตให้ประเทศมากกว่า 400 ล้านต้นเทียบเท่าน้ำมันดิบ
สุดท้ายแล้ว มาดูที่ปริมาณสำรองปิโตรเลียม (น้ำมัน + ก๊าซ) ที่พิสูจน์แล้ว เอาแค่จากแแอ่งทาริมที่เดียวก็ปาเข้าไป 2.77 พันล้านตัน
2.77 ของเขา x 7.33 ก็ 20.3 พันล้านบาร์เรล … ว้าววว ไม่ต้องเทียบกันล่ะ (ของเรารวมทั้งหมดแล้วก็ราวๆ 300+ ล้านบาร์เรลเท่านั้น)
สรุป
ประเด็นของการที่เอามาเทียบนี่ ไม่ได้จะให้เห็นว่าแตกต่างกันขนาดไหนเท่าไรหรอกครับ เพราะมันต่างเห็นๆอยู่แล้วในแง่ของพื้นที่ประเทศ
ปิโตรเลียมเป็นทรัพยากรธรรมชาติที่ขึ้นกับพื้นที่เป็นอย่างมาก พื้นที่มาก ก็มีโอกาสเจอปิโตรเลียมมากกว่าพื้นที่น้อย
ประเด็นที่อยากบอกพวกเราคือ เวลาอ่านข่าวอะไรเกี่ยวกับสายงานหรือวงการเรา เราควรจะมีความสามารถค้นคว้าหาแหล่งข้อมูลที่เชื่อถือได้เพื่อมโนเชิงคุณภาพคร่าวๆได้ระดับหนึ่งว่าเมื่อเทียบกับอะไรต่อมิอะไรที่เกี่ยวข้องกันแล้วมันจะประมาณไหน
ในโลกที่ข่าวสารข้อมูลท่วมจนเราจะสำลักข้อมูลตายเนี่ย เราควรจะมีความสามารถในระดับหนึ่งในการกลั่นกรอง โดยเฉพาะข้อมูลที่ใกล้ตัว เกี่ยวข้องกับหม้อข้าวของเรา (นะจ๊ะ)