คนงานครัว ห้องอาหาร และดูแลส่วนที่พักอาศัย

กินอยู่ปากท้องหลับนอน … นี่เรื่องสำคัญมากเลยครับ ทำงานก็เหนื่อยอยู่แล้ว ถ้าการกินการอยู่ยังแย่อีกนี่ ชีวิตก็จะเหมือนอยู่โรงงานนรกดีนี่เองเลยครับ ….

ผมกำลังพูดถึงความสำคัญของคนงานกลุ่มนี้ว่ามีหน้าที่อะไรกันบ้าง ผมขอเรียกรวบๆยอดไปเลยว่า กลุ่มคนงานครัวและที่พักอาศัย ซึ่งจะประกอบไปด้วยตัวหัวหน้าใหญ่คือ camp boss คุมงานทุกอย่างในส่วนนี้ แล้วก็มี พ่อครัวแม่ครัว ผู้ช่วยพ่อครัวแม่ครัว คนงานทั่วไปดูแลห้องอาหาร (รวมๆเราเรียกคนงานทั้งหมดที่ทำงานในครัวและห้องอาหารว่า Galley hands)

อาหารที่ให้บริการกันก็วันล่ะ 8 มื้อ มื้อเช้า ของว่างสาย มื้อเที่ยง ของว่างบ่าย มื้อเย็น ของว่างดึก มื้อเที่ยงคืน ของว่างหลังเที่ยงคืน บางแท่นก็เปิดห้องอาหาร 24 ชม. เดินเข้าออก เปิดตู้เย็นตู้อาหาร จกกินได้ตลอด บางแท่นก็เปิดปิดเป็นเวลา

อีกกลุ่มหนึ่งก็ทำงานนอกห้องครัวห้องอาหาร เราเรียกว่า room boy / steward / stewardess (female steward) พนักงานกลุ่มนี้ก็จะดูแลรักษาความสะอาดส่วนที่อยู่อาศัย รวมถึงห้องน้ำ ซักล้าง เปลี่ยนผ้าปูที่นอน ฯลฯ

สมัยผมทำงานใหม่ๆ พนักงานเหล่านี้เป็นผู้ชายหมด แต่เดี๋ยวนี้ 50/50 เลยครับระหว่างจำนวนผู้ชายและผู้หญิง

ตอนผมทำงานบนแท่นสมัยยังหนุ่มน้อยหน้ามน เวลาออกไปแท่นจะพกอาหารยังชีพไปด้วย แท่นที่ผมอยู่นั้นส่วนใหญ่จะอยู่ต่างประเทศ ห้องครัวเขาก็ทำอาหารออกมา 2 แบบคือ อาหารฝรั่ง กับ อาหารพื้นเมือง ซึ่งกินไปทุกวันๆมันก็เลี่ยน คิดถึงอาหารบ้านเรา สมัยนั้นเทคโนโลยีการถนอมอาหารแบบที่เป็นกระป๋องๆ เช่นแกงเขียวหวานกระป๋อง ลาบกระป๋อง อะไรเงี้ย ยังไม่มี อย่างมากก็ มาม่า ปลากระป๋อง น้ำปลา 3 อย่างที่ผมชอบขนไปบนแท่นแล้วค่อยๆทะยอยทำกิน

ผมจะชอบไปเจ๊าะแจ๊ะ ตีซี้ กับพ่อครัว โดยเอาของฝากเล็กๆน้อยๆจากเมืองไทย พวก ยาดอม ยาหอม ยาหม่อง สมุนไพร หรือ สติ๊กเกอร์ของบริษัทต่างๆ ไปติดสินบน ก็จะได้เข้าออกห้องครัว ใช้เครื่องครัวได้สะดวกโยธิน พอลับตาคนหลังเวลาอาหารผมก็ลงมาทำโซ้ยกินเอง … 🙂 ความสุขเล็กๆน้อยๆ ดึกหน่อย ก็ชวนกันไปตกปลา ช้อนปลาหมึก เอามาลวกจิ้มน้ำปลาพริกมะนาว ก็คลายเหงาไปได้ ชีวิตผ่านไปอีกวันอีกคืน (อย่าลืมว่าสมัยนั้นไม่มีเน็ท ไม่มี เฟสบุ๊ค ไม่มีไลน์)

สัญญาจ้าง – ส่วนใหญ่เป็นลูกจ้างผ่านบ.เอเย่นต์ท้องถิ่น เป็นคนท้องถิ่น ทำงานให้บ.แท่น

เวลาทำงาน – ทำงาน 0600-1800 มี 2 กะ day กับ night (แล้วแต่ลักษณะงาน เช่น ผู้ช่วยพ่อครัวมี day night แต่ camp boss มีคนเดียว แล้วแต่เป็นงานๆไป) ผลัดล่ะ 28/28 หรือ 21/21 แล้วแต่บ.

รายได้ – ตั้งแต่หลักพันไปจนหลักหมื่นล่ะครับ แล้วแต่งาน โดยเฉลี่ยแล้วจะสูงกว่างานเดียวกันบนฝั่ง (เช่น ทำในโรงแรม) ประมาณ 30-40% พร้อมกินอยู่ฟรี

วุฒิการศึกษา – ไม่จำกัด ประสบการณ์เป็นหลัก แต่พ่อครัวนี้ อาจจะต้องคัดกันหน่อย ว่าทำได้ทั้งครัวพื้นเมืองท้องถิ่นนั้นๆกับครัวฝรั่งอาหารสากล ส่วน camp boss ก็ต้องพูดภาษาอังกฤษได้

ความก้าวหน้า – ก็วนๆกันไปน่ะครับ ไม่ได้มีทางไปแบบเป็นเรื่องเป็นราว ส่วนใหญ่ก็ไปเป็น camp boss หรือ เก็บเงินได้ก้อนหนึ่งแล้วก็ไปทำอะไรเล็กๆน้อยๆบนบก

ข้างล่างนี้ก็ตลกๆขำๆประชดประชัน จิกกัด กันพอหอมปากหอมคอครับ

STEWARD – Usually retired Military. Couldn’t cook then and still can’t. Claims that his food keeps the rig crews going, and the place couldn’t run without him. If he’s kin to anyone, they don’t claim him. Usually makes friends with the Safety Coordinator.

GALLEY HAND – No one knows who they are or where they come from. They tell a different story each time they are asked. Most are hiding out from the law, why else would they work 35 days on and 7 days off? They set off to New Orleans to join the French Foreign Legion, but got suckered in by some Catering company in Houma to go to work for them. They all hate the cooks and wish they would fall over-board. Usually, after 3 hitches offshore, they turn themselves into the law and are never heard from again.

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *